Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

Pop Subculture: Η τέχνη του Βολονταρισμού

Γιατί η pop subculture(η δημοφιλής υποκουλτούρα) δεν είναι τέχνη, αλλά τεχνοτροπία...
Όπως έχουμε ξαναπεί η τέχνη στην πρωτογενή της φάση είναι συνθηματολογία και η επιστήμη επιχειρηματολογία, ωστόσο και τα δυο θα συναντηθούν στην ανθρώπινη ιστορία πολλές φορές και θα αναβαθμίζεται κάθε είδος τέχνης που ακουμπά στην επιστήμη τόσο στο πεδίο της τεχνοτροπίας(επιστήμη της αισθητικής), όσο και στο πεδίο της ζεύξης με τις ανθρωπιστικές επιστήμες.
Η Ανθρωπολογία, η Φιλοσοφία, η Ιστορία, οι Κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες, η Κοινωνιολογία(που στην πρώην ΕΣΣΔ ονομάζονταν ιστορικός υλισμός και έρχονταν απευθείας από τους κλασσικούς), η Ανθρωπογεωγραφία(το Εθνικό ζήτημα του Ι.Β.Τζουκασβίλι η Στάλιν,(που είναι η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη μπροσούρα που έχουμε δει έως σήμερα), η Ψυχολογία, οι Παιδαγωγικές επιστήμες(πάλι στην πρώην ΕΣΣΔ, οι δυο τελευταίες επιστήμες αποθεώθηκαν και πήγαν 1000 χρόνια μπροστά ελέω Βιγκότσκι, Λούρια κλπ) κοκ. Δεν θα μιλήσουμε για την πρώην ΕΣΣΔ, που έτσι κι αλλιώς πήγε την ανθρωπότητα αιώνες μπροστά, ούτε για τις επιστήμες, αλλά για την συμβολή της τελευταίας στην αποθέωση της τέχνης. Η εν λόγω σε όλο το πεδίο της και όχι μόνο στην τεχνοτροπία της, (που αποθεώνει τη μορφή της), αποθεώνεται από την τεχνοτροπία(μορφή) για να αναδείξει το περιεχόμενο.
Στην τέχνη και στην επιστήμη της αισθητικής, το σημαντικό είναι το περιεχόμενο, γιατί αυτό καθορίζει δια της μορφής το είδος της ποιότητας που αυτή αναδείχνει και δε γίνεται κενό γράμμα όπως πράττει η σχολή που αποθεώνει το σύνθημα "η τέχνη για την τέχνη", η με της σχολή του instrumentalism (ιντστρουμενταλισμού) που αποθεώνει το ταξίδι ως το άπαν και όχι το αποτέλεσμα του. Η ανθρωπότητα εξελίσσεται συνεχώς, εδώ και χιλιάδες χρόνια και η ανθρωπότητα ορίζεται ως κοινωνικό και όχι προσωπικό μέγεθος, πάει μπροστά με ζιγκ-ζαγκ και αυτό θα γίνεται όσο υπάρχει αυτή(που κατά τη γνώμη μας θα συνεχίσει να υπάρχει). Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο η τέχνη εξελίσσεται και αναβαθμίζεται διαρκώς, συνεχώς και αδιαλείπτως και κάθε επιστροφή στην αποθέωση του "ουγκανισμού"(βλέπε Βολονταρισμός η Βουλησιαρχία τόσο στις σχολές του υποκειμενικού, όσο και του αντικειμενικού).
Σήμερα και ειδικά από την δεκαετία του μεσοπολέμου αλλά και μετά το 1945 τη λήξη του Β'ΠΠ, στην εποχή της πληροφορίας δηλαδή, ο σύγχρονος και μονοπωλιακός Καπιταλισμός για να εδραιωθεί αποθέωσε σε Ευρώπη, ΗΠΑ και αλλού το ατομικό συναίσθημα(ως μέσο κυριαρχίας και επιβολής), την ατομική καθιέρωση και τον καριερισμό, την εικόνα, το θέαμα, το φετιχισμό στη Λαγνεία και την επιστροφή του ανθρώπου στα πιο χαμηλά ένστικτα του. Έκανε τη συνθηματολογία της βούλησης στο πεδίο της τεχνοτροπίας επιστήμη, ενώ στο πεδίο της επιστήμης στο περιεχόμενο ολίσθησε στην εποχή του Νεάντερταλ.
Φυσικά και στις ΗΠΑ και αλλού, η μουσική, εκδοτική, κινηματογραφική, θεατρική κλπ βιομηχανίες δεν υπήρχε μόνο η κυρίαρχη εμπορική κουλτούρα(αυτό που λέμε εμπορική η δημοφιλής κουλτούρα), αλλά κι αυτή που προτάθηκε ως μια ανεξέλεγκτη πρωτοπορία και ονομάστηκε υπόγεια κουλτούρα(η underground, καμία σχέση με την ιρασιοναλιστική φιλοσοφία του underground). Η τελευταία χωρίς να περιφέρεται ασκόπως και αδιάκοπα στα γραφήματα των πωλήσεων και στον εξανδραποδισμό της ανθρωπότητας από το ἄνω + θρώσκω δηλαδή [το («αναπηδώ» η "κοιτάζω ψηλά") που από εκεί προέρχεται και η λέξη άνθρωπος], στο homo Neaterdalius και από εκεί στα μονοκύτταρα (δηλαδή πολλά εκατομμύρια χρόνια πίσω), με το πόσο γοητευτική θα είναι η μορφή ενός έργου, αλλά πόσο θα συγκλίνει με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση σε νέες καινοτομίες, πρωτοπορίες κλπ σχήματα με τις ανθρωπιστικές επιστήμες οδηγό, παύοντας να είναι μια συνθηματολογία με ανεπτυγμένο και επιτηδευμένο περιτύλιγμα, αποθεώνοντας τα πιο χαμηλά ένστικτα του ανθρώπινου είδους ως μέρος της αλυσίδας του γένους Homo Sapiens(άνθρωπος ο σοφός)
Όταν στην επιστήμη τις “αισθητικής” λέμε ότι υπάρχουν επίπεδα “ποιότητας” στην τέχνη, που συνεχίζει και θα συνεχίζει να είναι συναίσθημα και συνθηματολογία, εννοούμε στο πως αυτή αναβαθμίζεται δια των ανθρωπιστικών επιστημών και στο πως απαγκιστρώνεται από το θέαμα ως ρίζα του προβλήματος, όσο αναπαράγει το λεγόμενο "κάλλος" τόσο θα ανεβαίνει επίπεδα, είτε είναι λαϊκή, είτε λόγια τέχνη.
Σήμερα η τέχνη που μπορεί στο πεδίο της παραγωγής(στα τεχνολογικά μέσα) να έχει πιάσει ταβάνι, δε σημαίνει ότι επειδή στην προβολή της εικόνας της έχει συγκλίνει με τις θετικές επιστήμες κάνοντας "παπάδες" πως έχει συγκλίνει με τις επιστήμες, η τέχνη δεν είναι εργατοώρες, δεν είναι εργασία, είναι αναγκαιότητα των κοινωνιών, είναι συχνότητες εκπομπής και σκοπός τους είναι να βοηθήσουν στην εξέλιξη μιας συγκίνησης σε κοινωνικό συναίσθημα και τέλος στη λογικής και όχι το ανάποδο. Η τέχνη παραταύτα δεν ήταν, δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει κανένας επαναστατικός πολιορκητικός Κριός(η τέχνη δεν είναι Πολιτική Οικονομία), είναι όμως ένα εγχειρίδιο που μπορεί να μας κάνει να συγκινηθούμε, να χαρούμε, να λυγίσουμε και να κατανοήσουμε βαθιά το μήνυμα του πομπού. Είναι ένας αγωγός παιδείας που καλύτερος μαζί με το παιχνίδι δεν υπάρχει, αρκεί να μην σκυλεύεται από την πάσης φύσης βιομηχανία του θεάματος.

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2018

(NWOBHM) Festival? Oh no thanx....

Όχι παιδιά, δε θα πάμε στο New Wave Of British Heavy Metal (NWOBHM) Festival, γιατί έχει γίνει μια ομήγυρη προβολής και συγκέντρωσης ότι πιο οπισθοδρομικής κομπανίας όχι πια του ηλεκτρικού ήχου, αλλά του χεβομεταλλισμού εδικά του New Wave of British Heavy Metal. 
Κι εντάξει σεβόμαστε και τους Priest & τους Maiden(όχι φυσικά τους Saxon), όλοι επηρεασμένοι από το punk στα riffs και το Bass, αλλά αυτή η λαγνεία των ακατάσχετων σόλο συνεπικουρούμενη από στοίχους που έχουν κατά βάση μεταφυσική χροιά, ε ναι μας βρίσκουν ξένους!!! Σαφώς μέρος του New Wave of British Heavy Metal, το Thrash και το Death να είναι ότι πιο προοδευτικό στο χεβομεταλλικό ήχο γιατί κατά βάση είναι punk, ωστόσο, ειδικά το πρώτο για τους παραπάνω λόγους μας είναι και ξένο και κουραστικό, αλλά και βαθιά ξεπερασμένο!!! 
Να σημειώσουμε ότι και το Thrash & το Death συμπεριλαμβάνονται σε είδη του μεταλλικού ήχου που ανέκαθεν μας άρεσαν γιατί ήταν καταχτύπι με δίκασα ντραμς, μεγάλες ταχύτητες και πολύ παραμόρφωση, δεν είχαν σχέση με κάτι ανοησίες τύπου Doom, Black, White, Power & Epic που είναι κατώτερα και απ΄ τα σκουπίδια!!! 
Το HM πολύ πριν τα παραπάνω ήταν μια εξέλιξη του Hard - HeavyRock στην καλύτερη ένα επιμεταλλωμένο progressive, που δεν ήταν ποτέ ο ήχος της πόλης, της ερήμου, του διαστήματος των αδιεξόδων της νέας γενιάς, δεν ήταν ποτέ βρώμικο, ποτέ φασαρία και ουδέποτε βαβούρα, ποτέ παραμόρφωση, ποτέ minore, ήταν μια προσπάθεια παραπέρα παρείσφρησης του κλασσικού ρεπερτορίου στο rock and roll, μετατρέποντας το σε Rock END Roll. 
Ήταν ανέκαθεν μια ακραιφνής μελωδική "σαβούρα" στα όρια της μελωδικής υπερβολής που σε πολλές περιπτώσεις αποθεώνονταν στο κατακόρυφο. 
Όχι παιδιά δε θα πάμε σε τέτοιου είδους festival και συνειδητά, για  να ακούσουμε ήχους τύπου  Pretty Maids που τους θεωρούμε μακρυά από τις συχνότητες μας.  Απ΄ότι διαβάζουμε ότι φέτος θα ξαναρθούν και οι Scorpions(και η αισθητική κατάρρευση υπό του μηδενός συνεχίζεται), στην Αθήνα που κατά πολλούς κάποτε ήταν η Μέκκα των συναυλιών των πιο σπουδαίων σχημάτων του AltRock, Industrial σε όλη την Ευρώπη(πλην Βρετανίας), ακόμα και του Thrash, πόσο ξεπεσμός και παρακμή πια ρε φίλε, κάποτε είχαμε Pixies, SOAD, Residents, Ministry, PIL, Sonic Youth, Cave, Diet Pretty, Slayer κοκ και τώρα φτάσαμε να έρχονται οι Saxon και οι Scorpions....Με το καλό και οι Candlemass, Warlord, Manowar να κλείσει ο κύκλος της αηδίας σε όλο της το μεγαλείο, ευτυχώς που έρχονται οι τεράστιοι Dead Kennedys για να δούμε και μια μπάντα της προκοπής!!!



Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Black Flag - Society's Tease

Μουσικές που βγαίνουν τα πνευμόνια μιας ασθματικής μπάντας που κάνει κουρέλια το αμερικάνικο όνειρο πειράζοντας βλαπτικά και εις βάθος το υπογάστριο της "αναγκαιότητας" για κοινωνική ανέλιξη.
Κάτι τέτοιες μπάντες θα έκαναν κάτι τύπους σαν τους απαστράπτοντες "mind makers" να βγάζουν αφρούς απ΄τα αυτιά τους!!!
Οι παρακάτω κύριοι τρέχουν με ταχύτητες του ήχου και σπόντας το φράγμα του κάνουν ακροβατικές κινήσεις στις ηλεκτρικές μπασοκιθάρες ταξιδεύοντας το μέλλον....
Κυρίες και Κύριοι, η μπάντα που καθόρισε το περιεχόμενο του ηλεκτρικού ήχου σαν φαινόμενο της εποχής του, οι Black Flag σε ένα τραγούδι που κάνει κομμάτια τα σκουπίδια του καπιταλισμού!!!


Στο όνομα της αγάπης και της Ειρήνης.

Κατέρχονταν από το Kalamazoo του Michigan με 12 δίσκους στο ενεργητικό τους,[αλλά με μόνο 2 απ΄τη εν λόγω ντουζίνα της δισκογραφίας τους να είναι ολοκληρωμένα μεγάλα άλμπουμ(αυτά που κάποτε λέγαμε 12 ίντσα LP)] και να πρωταγωνιστούν πότε από την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία "Amphetamine Reptile Records" και πότε από την "Alternative Tentacles" από το 1988 μέχρι το 1995 με κυρίαρχα μέλη τους David B. Livingstone (lead guitar), Mike Hard (vocals), Mike Corso (bass) & Adam Berg (drums).
Θεϊκά Αθεϊστικά άσματα που κινούνται διαμέσου του noise art Hardcrore & του grungy psychobilly, και καταθέτουν την οργή του απάνω κόσμου στον πυρήνα του κάτω με δοξασίες που κάνουν ένα βρέφος να αναζητά την αγκαλιά της μητρός του...

Κυρίες και Κύριοι οι υπέροχες παραμορφωμένες κιθάρες του Θεού σπέρνουν τον όλεθρο δια μέσου της φοβέρας....1992 LP/CD War on Everybody, song Peace and Love...

the blog powerd by istosch-data &web center