Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019

Επιτέλους Άνοιξη!!!

"Μια λατρεία απ΄το Phoenix της Arizona που ξεκίνησε το 1980 παίζοντας Hardcore ανακατεμένο με cowpunk, desertrock, alternative rock & progressive punk... Οι συγκεκριμένοι συγκαταλέγονται μέσα στα 50 αγαπημένα μας σχήματα και μερικά απ΄τα δισκογραφημένα διαμάντια τους θα τα είχαμε παραμάσχαλα ακόμα και σε πυρηνικό καταφύγιο!!!" Αυτή η ατάκα μας προέρχεται από μια εκπομπή του 1992, ήταν μεγάλο Σάββατο απόγευμα στον Κρήτη 101,5 παίζοντας τους δίσκους που θα κουβαλούσαμε ακόμα και σε πυρηνικό καταφύγιο. Μέσα σε αυτούς θα ήταν κι άλλοι κάμποσοι των Meat Puppets. Ένα από τα σχήματα που πήγαν το όλον rock n roll 300 χρόνια μπροστά και το θέμα δεν είναι αν αρέσουν η αν δεν αρέσουν στο φιλοθεάμον κοινό, αλλά: α) αν εκφράζουν στον απόλυτο, η σε ένα βαθμό την εποχή τους, β) τι βαρύτητα έχει ποιοτικά ο στίχος και ο ήχος τους κι αυτά αντανακλούν αντικειμενικές αξίες του καλλιτεχνικού γίγνεσθαι(ύψος, βάθος, πλάτος κλπ αισθητικά κριτήρια του αποτελέσματος που διαχρονικά παίρνει υπόσταση χωρίς να φθείρεται στην συνεχόμενη επανάληψη) και γ) αν το αποτέλεσμα και ο φορέας του, πάνε ένα βήμα παραπάνω την ανθρωπότητα από το νηπιακό της χαρακτήρα... Τότε και μόνο τότε είναι πρωτοπορία, τα υπόλοιπα είναι, "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε" Το 2019 όπως και το 2018 μας βρήκε με σχηματάρες του χτες (δεκ του 1980 και 1990, όπου και μεσουρανούσαν), να βγάζουν τέτοιας ποιότητας τραγουδιστικά και μουσικά υλικά, που τα νεότερα ενδεχομένως να μην μπορούν κι αυτό δεν είναι καλό σημάδι!!! Μια τέτοια απόπειρα ήλθε εις πέρας και ήλθε από την παρακάτω παρέα που γι αυτήν πίνουν νερό στο όνομα της εκατοντάδες άλλες από όλα τα μήκη και πλάτη του ηλεκτρικού ήχου....

  


 Αποτέλεσμα εικόνας για dream syndicate
Βραδυφλεγή συναισθήματα στην καρδιά του υποψήφιου επιχρυσωμένου εραστή, που καίγεται στο τέλος και γίνεται στάχτη στον άνεμο!!!
Το συνδικάτο του ονείρου με όρους φαρμακευτικού ηλεκτρικού παροξυσμού αναζητά τη ίαση μέσα από διάφορα φαρμακευτικά μείγματα του, που θα καταστείλουν την ερωτική προδιάθεση με τα παιχνιδίσματα φυγής στα τάστα της κιθάρας!!!
Ανέκαθεν λάτρεις του Paisley Underground, οι γράφοντες ονειρεύονται μαζί του μέσα από τις ανασκαφές τους στο μήνυμα των τραγουδιών του εν λόγω είδους που επηρέασε από το Grunge, Stoner, altROCK, Shoegaze και μαζί με το Post Punk, το Hardcore και το Disirt Punk αποτέλεσαν την πρωτοπορία για την δεκαετία του 1980, αλλάζοντας τους όρους του παιχνιδιού στο όλον rock & roll πηγαίνοντας τη μουσική και τους στίχους 300 χρόνια μπροστά.
Το γιατί είναι απλό:
α)εξέφραζαν την εποχή τους(που συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς και σήμερα),
β) αν βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και διαχρονικά παίρνει υπόσταση χωρίς να φθείρεται στην συνεχόμενη επανάληψη, η ακόμα περισσότερο να αναγείρει νέα αισθητικά ζητήματα,
γ) αν το αποτέλεσμα και ο φορέας του, πάνε ένα βήμα παραπάνω την ανθρωπότητα από το νηπιακό της χαρακτήρα όπως έλεγε ο γέρο Κάρολος...




WireTheIdealCopy.jpg
WIRE BY THE IDEAL COPY(1987)
Ανάμεσα στα Punk rock, post-punk, art punk, experimental rock, alternative rock και electronic pop, οι παρακάτω λονδρέζοι το 1987, ψάχουν τα ιδεατά σύρματα της μουσικής βιομηχανίας για να μεταδόσουν τα ακριβή αίτια της κατάρρευσης του σύγρχρονου καπιταλισμού ως αντίγραφα του δικού τους τραγουδιστικού λόγου!!!
Είναι οι Wire με 15 δίσκους στο ενεργητικό τους, μια τεράστια μπάντα που ακόμα και σήμερα συνεχίζει ακάθεκτη να πιπιλίζει το μετοπιαίο λοβό κάθε ανθρώπινου θυλαστικού που θεωρεί τις φοβίες υπογάστριο και φορέα κάθε επιλήψιμης δραστηριότητας.Να σημειώσουμε εδώ πέρα, ότι ο τελευταίος δίσκος τους κυκλοφόρησε την Άνοιξη του στις 31/3/2017 και είχε τον τίτλο "Silver/Lead"





Μια παρέα(οι Ben Weasel και ο John Jughead ο οποίος αποχώρησε πιο μετά), προερχόμενη από τα προάστια του Chigago του Illinois το σωτήριο έτος 1986 συναντήθηκαν και έπαιξαν τα πιο μεστό Hardcore Punk των μεσοδυτικών Πολιτειών, μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 16 ολοκληρωμένες δουλειές όπου ως session μουσικοί έχουν περάσει ονόματα όπως ο Mike Dirnt(μπασίστας των Green Day) και έχουν επηρεαστεί αναμφισβήτητα από κατακλυσμιαίο χτύπημα των Screeching Weasel, για τους οποίους γίνεται και η εν λόγω αναφορά!!! Οι Φασαριόζικες Νυφίτσες ντυμένες στα perfecto παίζουν SoCal Hardcore Punk και το 1988 στον δίσκο Boogadaboogadaboogada, σφίγγοντας τα δόντια και τραγουδώντας για τα δικαιώματα τους, για την εμετική πολιτική του Ρέηγκαν στο θέμα της Νικαράγουας(όταν τροφοδοτούσε τους αντεπαναστάτες Κόντρας), για το μίσος τους σε μπάντες όπως οι Led Zepellin, για τους έρωτες τους και την απέχθεια τους για την πάσης φύσης αστυνομία... Τεράστια μπάντα που ακόμα και σήμερα διασυνδέεται με τεράστια σχήματα όπως οι Riverdales, The Queers, Squirtgun, Common Rider, Sludgeworth, The Vindictives, Crimpshrine και οι Green Day!!!




RadioCollectiva Team

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

Τι είναι τελικά το Shogaze;

Το shogaze δεν είναι ο μελωδικός ήχος μιας τρύπιας εξάτμισης από ένα επικαθήμενο τριαξονικό που τρέχει σε ένα αυτοκινητόδρομο χωρίς κανένα φορτίο με 120 χλμ την ώρα δείχνοντας την ιπποδύναμη του και τον χαρακτήρα ενός βαρέως τύπου οχήματος, που όμως δεν τολμάει να κοιτάξει στα μάτια μια Ferrari, αλλά κάνει τόσο θόρυβο όσο κι αυτή ο V12 ντηζέλο-κινητήρας, αυτός είναι ο ήχος συγγενών ειδών όπως ο Αμερικανός πρώτο ξάδελφος του, το Grunge.
Το Shogaze είναι ο μελωδικός ήχος της μεγαλούπολης πολλά μέτρα κάτω και πάνω απ΄τη γη. Είναι ο ήχος των συρμών του μετρό που δεν τα σταματάει τίποτα, παρά μόνο τα ίδια του τα φρένα, είναι το πήγαινε, έλα από το σπίτι στη δουλειά και τούμπαλιν με το εν λόγω μέσο και με τις ταχύτητες που αυτό μπορεί να αναπτύξει.
Είναι οι κλεφτές ερωτικές ματιές εντός του βαγονιού και τα τραγούδια των μουσικών του δρόμου στις στάσεις του, είναι η ταχύτητα που το διαπερνά η ταχύτητα των επιβατών του, όπου με το που σταματήσουν οι συρμοί στον τερματικό σταθμό, τρέχουν και διασκορπίζονται παντού και χάνονται, είναι η μουσική που σε συνεπαίρνει από τα πρώτα δευτερόλεπτα για λόγους που μόνο τα κύτταρα μας γνωρίζουν, είναι η μουσική του διαστήματος στη γη και η γήινη τρέλα της καθημερινής επιβίωσης!!!
Είναι σαν να βρίσκεται ένας απελπισμένος απ΄την ερωτική απογοήτευση στη μέση μιας γκρίζας πλατείας και γύρω του απλώνονται ουρανοξύστες κι αυτός να τραγουδά μέσα από μια ντουντούκα ακούγοντας τις αντανακλάσεις της φωνής του πάνω στα κτήρια, ενώ το θρόισμα των ελαστικών των αυτοκινήτων, γίνεται το soundtrack αυτής της διάθεσης.
Είναι όλα τα παραπάνω λίγο πριν ανεβούν στα social media χρωματισμένα με το φίλτρο που τονίζει ακόμα πιο βαθιά το χρώμα μιας πληγής που αρνείται να κλείσει γιατί αναζητά περισσότερο οξυγόνο.
Το shogaze είναι η σπουδαιότερη εκδοχή του μελωδικού θορύβου της βρετανικής μητρόπολης που κατοικοεδρεύει στο City, αν και δεν αποτελείται μόνο από σχήματα ούτε του Λονδίνου, ούτε απαραίτητα της Μεγ. Βρετανίας.
Ο όρος αυτού του είδους επινοήθηκε από το NME και προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις shoe (παπούτσι) και gaze (βλέμμα) κάνοντας σαφή διάκριση και αναφορά στην τάση που έχουν οι κιθαρίστες των συγκροτημάτων να κοιτάζουν χαμηλά παίζοντας μουσική με όρους Fuzz, Delay και Reverb στα πετάλια της κάθε κιθάρας αλλά και στα βαθιά υπομελωδικά φωνητικά.
Στην πορεία εντάχθηκε το Shoegazer & Big Muff, που μαζί με τα παραπάνω και τα Equalizer 1, 2 &3 έδιναν πολύ δυνατή ηχώ. Το Shogazer το οποίο εντάχθηκε πολύ αργότερα, ως πολυδύναμο πετάλι εμπεριείχε τα εξής τέσσερα δυναμικά πετάλια Fuzz, Overdrive, Power & Texture και φυσικά έδενε με όλη την παραπάνω συνδεσμολογία και φαντάζεστε με διπλά Fuzz τι παραμόρφωση μπορείς να βγάλεις προς τα έξω!!!
Στην πραγματικότητα το Shoegaze είναι ένα μείγμα postPunk, GarageRock, New PsycedelicRock, Chillwave, DreamPop και φυσικά κάθε είδους "βρωμιάς", που ενίοτε είναι πιο καθαρή από την όποια απολύμανση!!!
Το κυριότερο τεχνικό χαρακτηριστικό στο παίξιμο των εγχόρδων και κυρίως της ηλεκτρικής κιθάρας, σε αυτό το είδος του altRock είναι το λεγόμενο "Glide guitar" που εφηύρε και έφερε στη δημοσιότητα της μουσικής βιομηχανίας, ως πρωτοπορία ο Kevin Shields των My Bloody Valentine.
Η εν λόγω τεχνική πραγματοποιούνταν από δυνατά χτυπήματα πάνω στις χορδές της κιθάρας, την ώρα που τις έκανε μπαρέ συγχορδία στο μπράτσο της όχι πάνω στην ίδια την νότα(τόνος), αλλά ακριβώς δίπλα στο μεταλλικό διάστημα, με αποτέλεσμα αυτή να ακούγεται σαν μια οχλοβοή από χιλιόμετρα μακρυά, όπου και με τη βοήθεια των παραμορφωτικών πεταλιών αυτή πολλαπλασιάζονταν.
Φυσικά αυτή η τεχνική είχε χρησιμοποιηθεί και σε άλλες προγενέστερες παραλλαγές και από άλλα σχήματα της ίδιας εποχής των My Bloody Valentine, όμως αυτοί χαρακτηρίστηκαν ως το πρώτο σχήμα αυτού του είδους. Αυτούς αξιολόγησαν οι μουσικοκριτικοί του NME, αυτοί που δηλαδή βάφτισαν πολύ καθυστερημένα το 1988. Άλλα σχήματα που θεωρητικά είναι στην ίδια εποχή με τους My Bloody Valentine, είναι οι Loop, Jesus and the Mary Chain, οι Spacemen 3, Cocteau Twins, Slowdive και οι The Telescopes, όλα επηρεασμένα βαθιά από μπάντες όπως οι παππούδες Velvet Underground και οι βραχύβια προγενέστεροι Sonic Youth, Hüsker Dü απ' την άλλη όχθη του Ατλαντικού.

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2019

Τι είναι τελικά το Shogaze

Το shogaze δεν είναι ο μελωδικός ήχος μιας τρύπιας εξάτμισης από ένα επικαθήμενο τριαξονικό που τρέχει σε ένα αυτοκινητόδρομο χωρίς κανένα φορτίο με 120 χλμ την ώρα δείχνοντας την ιπποδύναμη του και τον χαρακτήρα ενός βαρέως τύπου οχήματος, που όμως δεν τολμάει να κοιτάξει στα μάτια μια Ferrari, αλλά κάνει τόσο θόρυβο όσο κι αυτή ο V12 ντηζέλο-κινητήρας, αυτός είναι ο ήχος συγγενών ειδών όπως ο Αμερικανός πρώτο ξάδελφος του, το Grunge.
Το Shogaze είναι ο μελωδικός ήχος της μεγαλούπολης πολλά μέτρα κάτω και πάνω απ΄τη γη. Είναι ο ήχος των συρμών του μετρό που δεν τα σταματάει τίποτα, παρά μόνο τα ίδια του τα φρένα, είναι το πήγαινε, έλα από το σπίτι στη δουλειά και τούμπαλιν με το εν λόγω μέσο και με τις ταχύτητες που αυτό μπορεί να αναπτύξει.
Είναι οι κλεφτές ερωτικές ματιές εντός του βαγονιού και τα τραγούδια των μουσικών του δρόμου στις στάσεις του, είναι η ταχύτητα που το διαπερνά η ταχύτητα των επιβατών του, όπου με το που σταματήσουν οι συρμοί στον τερματικό σταθμό, τρέχουν και διασκορπίζονται παντού και χάνονται, είναι η μουσική που σε συνεπαίρνει από τα πρώτα δευτερόλεπτα για λόγους που μόνο τα κύτταρα μας γνωρίζουν, είναι η μουσική του διαστήματος στη γη και η γήινη τρέλα της καθημερινής επιβίωσης!!!
Είναι σαν να βρίσκεται ένας απελπισμένος απ΄την ερωτική απογοήτευση στη μέση μιας γκρίζας πλατείας και γύρω του απλώνονται ουρανοξύστες κι αυτός να τραγουδά μέσα από μια ντουντούκα ακούγοντας τις αντανακλάσεις της φωνής του πάνω στα κτήρια, ενώ το θρόισμα των ελαστικών των αυτοκινήτων, γίνεται το soundtrack αυτής της διάθεσης.
Είναι όλα τα παραπάνω λίγο πριν ανεβούν στα social media χρωματισμένα με το φίλτρο που τονίζει ακόμα πιο βαθιά το χρώμα μιας πληγής που αρνείται να κλείσει γιατί αναζητά περισσότερο οξυγόνο.
Το shogaze είναι η σπουδαιότερη εκδοχή του μελωδικού θορύβου της βρετανικής μητρόπολης που κατοικοεδρεύει στο City, αν και δεν αποτελείται μόνο από σχήματα ούτε του Λονδίνου, ούτε απαραίτητα της Μεγ. Βρετανίας.
Ο όρος αυτού του είδους επινοήθηκε από το NME και προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις shoe (παπούτσι) και gaze (βλέμμα) κάνοντας σαφή διάκριση και αναφορά στην τάση που έχουν οι κιθαρίστες των συγκροτημάτων να κοιτάζουν χαμηλά παίζοντας μουσική με όρους Fuzz, Delay και Reverb στα πετάλια της κάθε κιθάρας αλλά και στα βαθιά υπομελωδικά φωνητικά.
Στην πορεία εντάχθηκε το Shoegazer & Big Muff, που μαζί με τα παραπάνω και τα Equalizer 1, 2 &3 έδιναν πολύ δυνατή ηχώ. Το Shogazer το οποίο εντάχθηκε πολύ αργότερα, ως πολυδύναμο πετάλι εμπεριείχε τα εξής τέσσερα δυναμικά πετάλια Fuzz, Overdrive, Power & Texture και φυσικά έδενε με όλη την παραπάνω συνδεσμολογία και φαντάζεστε με διπλά Fuzz τι παραμόρφωση μπορείς να βγάλεις προς τα έξω!!!
Στην πραγματικότητα το Shoegaze είναι ένα μείγμα postPunk, GarageRock, New PsycedelicRock, Chillwave, DreamPop και φυσικά κάθε είδους "βρωμιάς", που ενίοτε είναι πιο καθαρή από την όποια απολύμανση!!!
Το κυριότερο τεχνικό χαρακτηριστικό στο παίξιμο των εγχόρδων και κυρίως της ηλεκτρικής κιθάρας, σε αυτό το είδος του altRock είναι το λεγόμενο "Glide guitar" που εφηύρε και έφερε στη δημοσιότητα της μουσικής βιομηχανίας, ως πρωτοπορία ο Kevin Shields των My Bloody Valentine.
   Η εν λόγω τεχνική πραγματοποιούνταν από δυνατά χτυπήματα πάνω στις χορδές της κιθάρας, την ώρα που τις έκανε μπαρέ συγχορδία στο μπράτσο της όχι πάνω στην ίδια την νότα(τόνος), αλλά ακριβώς δίπλα στο μεταλλικό διάστημα, με αποτέλεσμα αυτή να ακούγεται σαν μια οχλοβοή από χιλιόμετρα μακρυά, όπου και με τη βοήθεια των παραμορφωτικών πεταλιών αυτή πολλαπλασιάζονταν.
Φυσικά αυτή η τεχνική είχε χρησιμοποιηθεί και σε άλλες προγενέστερες παραλλαγές και από άλλα σχήματα της ίδιας εποχής των My Bloody Valentine, όμως αυτοί χαρακτηρίστηκαν ως το πρώτο σχήμα αυτού του είδους. Αυτούς αξιολόγησαν οι μουσικοκριτικοί του NME, αυτοί που δηλαδή βάφτισαν πολύ καθυστερημένα το 1988. Άλλα σχήματα που θεωρητικά είναι στην ίδια εποχή με τους My Bloody Valentine, είναι οι Loop, Jesus and the Mary Chain, οι Spacemen 3, Cocteau Twins, Slowdive και οι The Telescopes, όλα επηρεασμένα βαθιά από μπάντες όπως οι παππούδες Velvet Underground και οι βραχύβια προγενέστεροι Sonic Youth, Hüsker Dü απ' την άλλη όχθη του Ατλαντικού.

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

Οι τεχνικές τις ηλεκτρικής κιθάρας στα σύγχρονα μουσικά ρεύματα


Οι τεχνικές στις κιθάρες, τόσο στις ρυθμικές, όσο και στις μελωδικές (δηλαδή στις rythm και στις lead), ήταν αυτές που προέκυψαν πάνω στην αναγκαιότητα ο ηλεκτρικός ήχος να αποκτήσει συγκεκριμένη ταυτότητα και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που αποτύπωναν και τις ιδιότητες του.
Το Rock n Roll από τα μέσα της δεκαετίας του 1950(όταν δηλαδή έγινε δημοφιλές μουσικό ρεύμα), έψαχνε τη διαφοροποίηση του από το Rythm & Blues(φυσικά και με τη βοήθεια της μουσικής βιομηχανίας) χωρίς να είναι και τόσο εφικτή σε πρώτα φάση η διάκριση ανάμεσα στο Rock h Roll & στο Rockabilly. 
Όμως με την πάροδο του χρόνου και με τη βοήθεια μουσικολόγων [που στην πορεία πολλοί απ' αυτούς έγιναν μουσικοκριτικοί στον τότε νεότευκτο μουσικό τύπο και στα ΜΜΕ(αρχικά κυρίως μόνο ραδιόφωνο) για επαγγελματική αποκατάσταση], το πράγμα άλλαξε και οι διαφοροποιήσεις επισημάνθηκαν. Το γεγονός ότι ήταν η βάση όλου του ηλεκτρικού ήχου δε μπορούσε να αναιρεθεί, εξάλλου ο "κύβος ερρίφθη" την κατάλληλη στιγμή περίπου μια δεκαετία μετά τον Β' ΠΠ. 
Η Βάση όλων ήταν Rythm & Blues και η προπολεμική αντιφασιστική Folk του Woody Gathry. Τα εν λόγω γεγονότα δημιούργησαν την αναγκαιότητα διακλάδωσης του Rock n Roll με τη γέννεση του ίδιου του κυλιόμενου βράχου σε δύο επιμέρους μουσικά υποσύνολα. Ο πρώτος διαχωρισμός, ήταν γεγονός και από εκεί και μετά θα τον βλέπουμε να πραγματοποιείται διαρκώς με νέα είδη που θα παράγουν νεότερα υποσύνολα κοκ. 
Το Rock n Roll μαζί με το Folk των 40's είχε ως βασικό όργανο την ηλεκτρική και κλασσική κιθάρα αντίστοιχα, ενώ το κατάλευκο Rockabilly το πιάνο.
Το Rythm & Blues βρίσκονταν παντού, ειδικά όπου υπήρχαν ηλεκτρικές κιθάρες και με τον πατέρα του όλου Rock n Roll, τον Charles Edward Anderson Berry (18/10/1926 – 18/3/ 2017). To Rock n Roll, χώνευε ολοένα και πιο πολύ το Folk ειδικά του Woody Gathry ειδικά σε βάθος χρόνου με καλλιτέχνες όπως οι Bob Dylan, Phil Ochs, Johnny Cash, Bruce Springsteen, Robert Hunter, Harry Chapin, John Mellencamp, Pete Seeger, Andy Irvine, Joe Strummer, Billy Bragg, αλλά και άλλοι να αναδείχνουν αυτή τη σύμφυση ως ένα νομοτελειακό συναπάντημα.
Στον αντίποδα βρίσκονταν το επίσης κατ' όνομα Rock n Roll, το Rockabilly με πρώτη και κυρίαρχη φιγούρα, το δημιούργημα της μουσικής βιομηχανίας τον λεγόμενο Βασιλιά τον Elvis Presley στην πρώτη γραμμή. Μαζί με τους Jerry Lee LewisRay Edward "EddieCochran(η Eddie Cochran), αλλά και τους Αφροαμερικανούς Charles Hardin Holley(η Buddy Holly) και το Little Richard. 
Με αυτά τα τεράστια ονόματα, έγινε η πρώτη προσπάθεια χειραγώγησης του Rock n Roll απ΄ την ίδια τη μουσική βιομηχανία ως μια λευκή διείσδυση στη Blue Note του Rythm & Blues. Για να καταστεί δυνατό το εν λόγω γεγονός, έπρεπε να γίνει και έγινε με όρους εξευρωπαϊσμού του επίσης (Αφροαμερικανικού ήχου του Rythm & Blues), δια του μοναδικού ευρωπαϊκού οργάνου του πιάνου που είναι το όργανο με τις περισσότερες οκτάβες και μπορούσε θεωρητικά να εκτοπίσει την κιθάρα από το νεογέννητο είδος, το Rock n Roll δηλαδή!!!
Το πιάνο φυσικά ενυπήρχε σε πολλούς καλλιτέχνες του Rythm & Blues όπως οι Charles BrownLarry Darnell και άλλων, ωστόσο αυτός που επέβαλε την κιθάρα ως πρωτοκλασάτο όργανο απ΄το ήταν ο τεράστιος John Lee Hooker.
Η κιθάρα είναι ένα καθαρό Αραβικό όργανο, διαδεδομένο στην Βόρεια και Κεντρική Αφρική από τα μέσα του 16ου αιώνα(ίσως και νωρίτερα, εξάλλου αν δεν ήταν οι Άραβες ούτε τα μαθηματικά της αρχαιότητας θα γνωρίζαμε, ούτε την κιθάρα), το οποίο εισήχθη στην Ευρώπη μέσω των Αράβων δια της νότιας Ιβηρικής. Δεν είναι τυχαίο ότι η κιθάρα μπήκε στην Ευρώπη μέσω της Ανδαλουσίας δια των Φλαμέγκο και πολύ αργότερα στον 20ο αιώνα διάφοροι κλασσικοί συνθέτες προσπάθησαν να την εισάγουν στην κλασσική μουσική ως ένα πολύ βολικό όργανο.
Η κιθάρα καλύπτει σχεδόν 5,5 οχτάβες(θεωρητικά καλύπτει 4,5 δια της μιας πέμπτης στην κάθε παραπάνω χορδή), ενώ το(επίσης εισαγόμενο στην ευρωπαϊκή μουσική τσιγγάνικο "παγανιστικό")βιολί καλύπτοντας 4(αν και αυτό παίζεται με τεταρτημόρια και όλα είναι αυστηρά θεωρητικές προσεγγίσεις που σε μεγάλους συνθέτες με κλασσική παιδεία, τέτοιου είδους ζητήματα είναι βασικά). 
Η κιθάρα ήταν για τους μεγάλους συνθέτες ένα πολύ δυνατό όργανο, που από συμπληρωματικό έπρεπε να γίνει πρωταγωνιστικό και αυτό συνηθίζονταν στον καθολικό νότο. Ποτέ η Προτεσταντικής Ηθικής Ευρωπαίοι της Κεντρικής Ευρώπης δεν συμπάθησαν την κιθάρα, την θεωρούσαν λαϊκό και ξένης προέλευσης όργανο, προβάλλοντας ως δικό τους προηγμένο δημιούργημα τα εκκλησιαστικά όργανα και το πιάνο(τον βασιλιά των οργάνων κατά τα λεγόμενα τους) των 7,5 οχτάβων.
Αυτά για τη μακρινή ιστορία που όμως καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τα είδη που προέκυψαν απ΄τη σύμφυση Rythm & Blues με τη Folk και του Rythm & Blues με την Ευρωπαϊκή Εκκλησιαστική μουσική, τουλάχιστον σε επίπεδο οργανικής σύνθεσης την οποία στις μέρες μας αποθεώνουν μια σειρά σχήματα από το progressive, μέχρι το Power Mettal.
Οι δυο δρόμοι του Rock n Roll(το ίδιο το Rock n Roll ως υποσύνολο πια και το πρώιμο Rockabilly), γέννησαν χιλιάδες άλλους δρόμους και κατηγορίες, σύνολα και υποσύνολα μουσικών ρευμάτων.
Ότι βασίστηκε στην ηλεκτρική κιθάρα βγήκε από αυτοδίδακτους αλλά και σπουδασμένους μουσικούς που έβαλαν στην άκρη τους κλασσικούς κανόνες και δημιούργησαν πρωτοπορίες με το έτσι θέλω, κόντρα και ενάντια στη θέληση της μουσικής βιομηχανίας που πάντα έσπρωχνε βολικά σχήματα, τόσο στο στίχο(κυρίως εκεί), όσο και στη μουσική.
Η μουσική βιομηχανία στις δεκαετίες του 1960(Country Rock, 60's Rock) και μέχρι το 1978(κυρίως με τα progressive αλλά και με το Techno Rock, Art & Pub Rock), έκανε πάμπολλες προσπάθειες η κιθάρα και τα ντραμς να περάσουν σε δεύτερη μοίρα. Σε πρώτη φάση επέλεξε στις παραγωγές η κιθάρα να έχει μόνο ρυθμικό χαρακτήρα και να είναι μέσα στο κάθε σχήμα όχι πρωταγωνιστής, αλλά ο ρολίστας, το ίδιο έκανε και για τα ντραμς, τονίζοντας ως κύρια όργανα τα άλλοτε τα πλήκτρα, άλλοτε το βιολί και άλλοτε τη φυσαρμόνικα(αυτός είναι ο πραγματικός βασιλιάς των οργάνων με πάνω από 8 οκτάβες).
Όταν εμφανίστηκαν ο Jimy Hendrix(ο οποίος επέβαλε και το τρέμολο, ενώ έβαλε στο προσκήνιο και τους αριστερόχειρες κιθαρίστες), ο Santana και οι Yardbirds, τα πράγματα είχαν ξεφύγει για τους παραγωγούς της μουσικής βιομηχανίας, μιας κι ο πρώτος επέβαλε την Lead Κιθάρα με τους γνωστούς αλλοπρόσαλλους ρυθμούς που εναλλάσσονταν σε κλίμακες, τρόπους και δρόμους που ξεπερνούσαν τους κλασσικούς(Λύδιος, Μιξολύδιος κλπ), φτιάχνοντας τον Αμερικάνικο τρόπο που ήταν καθαρά Αφροαμερικάνικος. 
Ο δεύτερος επέβαλε τους ρυθμούς της Λατινικής Αμερικής και οι τρίτοι δια του Jeff Beck το πετάλι Wah, καθώς και τα περίεργα μουσικά σχήματα που καταργούσαν την μέχρι τότε γνωστή θεωρία στις κιθάρες(Hammer on, Pizzicato, Legato & Tapping, δηλαδή τεχνικές που αφορούν την ηλεκτρική κιθάρα).
Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και μέχρι τα μέσα του 1970,αρχικά με τους MC5 του Wane Kramer(θεωρείται ο δεύτερος σπουδαιότερος κιθαρίστας της ηλεκτρικής κιθάρας μετά το Hendrix) , αργότερα με τους Stooges του Ron Asheton(μια θρυλική φυσιογνωμία και ένας από τους πέντε πιο σπουδαίους κιθαρίστες του ηλεκτρικού ήχου), ακόμα πιο μετά τους New York Dolls αλλά και The Heartbreakers δια του Johnhy Thunders και στο τέλος με τους Ramones με τον John William Cummings(επίσης έναν από τους 10 καλύτερους κιθαρίστες του όλου rock n roll σύμφωνα με το περιοδικό TIME, γράφτηκαν οι πιο πρωτοποριακές σελίδες στην ιστορία της ηλεκτρικής κιθάρας.
Παράλληλα με αυτούς, οι Frank Zappa, Velvet Underground και Fugs, μερικά από τα βασικά ονόματα που καθόρισαν όλη τη σύγχρονη μουσική πραγματικότητα που λέει, ότι με ένα μπάσο, δυο κιθάρες, και ένα σετ ντραμς ως βασικά όργανα, μαζί ότι άλλο θέλει να προσθέσει ο συνθέτης, αλλά ως δευτερεύον(στο Zappa δεν λειτούργησε απόλυτα έτσι), είναι και θεμιτό και εφικτό να παιχτούν τα καλύτερα και πιο γεμάτα τραγούδια, αρκεί οι ρυθμοί και οι στίχοι να βαράνε στο ψαχνό, έχοντας εριστικό περιεχόμενο.
Παρότι ήδη απ΄ την δεκαετία του 1940, είχαν καθοριστεί οι νέου τύπου συγχορδίες στις κιθάρες, οι περισσότερες μπάντες αδυνατούσαν να παίξουν τις λεγόμενες power chords που σε πρώτη φάση ήταν μόνο οι της 5ης βαθμίδας κυρίως για το φόβο της κακής κριτικής, αλλά και του πολύ δυνατού ήχου που έβγαζαν αυτές. Αυτό το επέβαλαν οι MC5 και μαζί μ αυτούς όλοι οι προαναφερθέντες, όπου κι ακολουθούσαν κατά πόδας, ενώ ταυτόχρονα επέβαλαν το Palm Muting και τις Barret κάθε βαθμίδας, κυρίως της 7ης.
Οι Stooges στην αρχή και πολύ αργότερα οι SonicYouth  επέβαλαν τις 8ης Βαθμίδας power chords, αλλά και τις easy Chords(δική τους εφεύρεση ήταν αυτές), καθώς επίσης και το Unison Bending μια ιδιόμορφη τεχνική στην κιθάρα που συγχωνεύει τα σόλο με τις συγχορδίες και δίνει έναν τόνο μπλε νότας στο μάζεμα του ρυθμού. 
"Μπορεί η μπάντα που επέβαλε τις συγχορδίες 8ης(είναι οι συγχορδίες 5ης χωρίς την πέμπτη με μια χορδή κενή ανάμεσα στην τονική και την 8η) να ήταν οι Stooges, όμως αυτή που τις αποθέωσε μια μίση δεκαετία αργότερα, ήταν η μπάντα του αφιερώματος.
*Από το πρόσφατο αφιέρωμα μας στους Sonic Youth. 
Οι New York Dolls επέβαλαν το γκλαμ punk, καθώς επίσης και την μετατροπή της Εmin1(Μι Μινόρε πρώτης) σε Power Chord 5ης σε ολόκληρη την ταστιέρα κατεβαίνοντας προς τα κάτω, καθώς και τα guitar Slides.
Οι Ramones επέβαλαν το downstroke(η μέθοδος κάθετου χτυπήματος των χορδών με μοναδική διεύθυνση της πένας προς τα κάτω, αυτό ονομάζεται όλες οι πένες κάτω) και σε αυτούς οφείλουν τα πάντα, οι πάντες, από τους Sex Pistols μέχρι τους Metallica, από το Hardcore(πάσης φύσης),το Thrash, το Post Punk, το New wave, Grunge, No Wave, Stoner, Denim Rock, Dark Garage, Alt Rock κοκ.απ΄το χώρο του Εναλλακτικού και Ανεξάρτητου Ροκ.
Οι Fugs και ο Zappa το Jazz Legato, καθώς επίσης και το Jazz Rocκ με τον πολιτικοποιημένο στίχο.
Όλα τα παραπάνω σχήματα όπως οι Sex Pistols(επέβαλαν τα σύνθετα riffs), Bad Relligion(επέβαλε το Banana Sturm), Buthole Surfers(Swiping Technics), Husker du(riffchords), Minor Threat, Fugazi, Black Flag, Dead Kennedys, No Means No, DOA, SNFU, MDC, Descendents, Big Black, Angry Samoans, Minutemen, Youth of Today, Social Distortion, Agnostic Front, Cro Mags, Meat Puppets, Bad Brains, Gun Club, Fleshtones, Fuzztones, Wipers, Toxic Reasons, Flipper, Scracth Acid, Freeze, Dicks, Madball, Adolescents, Dead Moon, Nirvana, Mudhoney, Anthrax, Metallica, Megadeth, Slayer, Death, Sepultura, Joy Division, MOB, EX, Ministry, Einsturzende Neubauten, ολόκληρη η Αυστραλέζικη Σκηνή, το Paisley Underground, το Alternative Rock, το Americana, το Grunge, το Shoegaze και η Βρετανική από το 1976 και έπειτα, οι Pixies, ολόκληρη η 4AD και χιλιάδες άλλα τεραστίων διαστάσεων ονόματα οφείλουν την ύπαρξη τους στους παραπάνω.
Κλείνοντας σας παραθέτουμε ένα πίνακα στην αρχή του άρθρου το οποίο δείχνει τι ακριβώς τεχνική διαμορφώνονταν στις κιθάρες κάθε είδους βάζοντας όμως ο καθένας από αυτούς το δικό του λιθαράκι και δεν είναι δυνατόν να αναφερθούμε σε όλους γιατί δε θα τελειώσει το άρθρο ούτε στον 22ο αιώνα.

the blog powerd by istosch-data &web center