Και οι μετανάστες με τα τραπεζάκια έξω;

Δεν είχαμε κανένα λόγο να γράψουμε για τον ανεκδιήγητο μουσικοσυνθέτη που για μας έχει τελειώσει ήδη από την δεκαετία του 1980 από τον δίσκο τραπεζάκια έξω λοιπόν, ωστόσο οι δηλώσεις του για τους μετανάστες μας προκάλεσαν τη μνήμη μιας και από τους τάχατες πνευματικούς άνδρες, όσο και να ξεφεύγουν δεν μπορεί να φτάνουν στα όριο του απόπατου.
Αυτά που θα γράψουμε αποτελούν και σχόλια που είχαμε κάνει στο ιστολόγιο του varometro, εξάλλου αυτή τη γνώμη την είχαμε πολλά χρόνια και την επανατυπώνουμε για μια ακόμη φορά με αφορμή τις βόμβες υδρογόνου από τον κ. Σαββόπουλο.
"Ανεξάρτητα με την πορεία του κυρ – Νιόνου που αναμφισβήτητα είναι ετεροβαρής και αμφιλεγόμενη και ανεξάρτητα με τις κατά καιρούς μπουρδολογίες που έχει ξεστομίσει σε μια σειρά από συνεντεύξεις του, ένα πρέπει να κρατήσουμε κυρίως από τη στάση του στην δεκ του ’80. Την πιο κρίσιμη κατ’ εμάς μεταπολεμική δεκαετία για τον εκσυγχρονισμό του καπιταλισμού στην Ελλάδα.
Αυτό που αναδύεται και ο εν λόγω αναδείχνει τελικά πως ο εν λόγω ήταν η πιο γνήσια φωνή, η πιο ατόφια καλλιτεχνική ηθική δικαίωση του τότε ΠΑΣΟΚ. Ήταν αυτός που βοήθησε τα μάλα για τον εν λόγο εκσυγχρονισμό και στην τέχνη εκπαραθυρώνοντας τελικά το πολιτικό τραγούδι και την στρατευμένη μορφή της από την κεντρική σκηνή προσφέροντας την τέχνη του τίποτα με μπόλικο καθόλου. Ο αποπροσανατολισμός και η αποθέωση της βλακείας στο κατακόρυφο. Τα τραγουδάκια της διαμαρτυρίας για το "χάσμα των γενεών" και τα άλλα της ερωτικής απογοήτευσης που ανάβλυζαν από τα τραπεζάκια του ωχαδερφισμού και της ατομικιστικής ευμάρειας, έφερναν στο πάνθεον της πολιτικής του πολιτισμού του μακαρίτη του Γιαννόπουλου και του Κατσιφάρα.
Να υπενθυμίσουμε πως στις προεδρικές εκλογές της Κύπρου το 2008 έδινε συναυλίες στις περιοδείες του υποψηφίου του ΔΗΣΥ κ. Κασουλίδη, όπου κοινό του ήταν και κάτι φασιστοειδή που φώναζαν “φωτιά φωτιά στα κόκκινα σκυλιά”, σαν άλλοι απόγονοι του.
Όλα τα παραπάνω που αφορούσαν την δεκ του 1980 και την προσωπικότητα του Νιόνου, τα ζήσαμε και είναι τμήμα των μετ εφηβικών μας εικόνων, που μας σημάδεψαν και δυστυχώς μας προσγείωσαν πολύ απότομα.
Τα “μαζικά” πρότυπα όπως ο Νιόνιος και μια σειρά άλλοι (προ και μεταγενέστεροι) όπως πχ. “ο ανανήψαντας” Οικολόγος Πράσινος Αντωνάκης (λίγο αργότερα δίδαξαν το πρότυπο του "φτύνε εκεί που έγλυφες" και με την πρώτη κακοκαιριά πως να εγκαταλείπεις την όποια βάρκα στην οποία λίγο πριν ήσουν καπετάνιος). Αυτά τα μαζικά πρότυπα του ΠΑΣΟΚ και της δεκ του ’80, είχαν κάτι απ’ τη μυθολογία της αντίστασης, αλλά μόνο τη μυθολογία της. Φυσικά στο τέλος αποδείχτηκαν πολέμιοι της, όπως πολλοί πρώην πολέμιοι της έτρεχαν για να πάρουν την σύνταξη της Ε.Α. ενώ ήταν αποδεδειγμένα πολέμιοι της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συμπολεμιστές των Βουλγάρων κατακτητών και μέλη συμμοριών όπως αυτή του Τσαούς Αντών στη Δράμα.
Τα δικά μας πρότυπα ήταν άλλα και δεν είχαν σχέση με τους "Χατζατζάρηδες" του ΠΑΣΟΚ civilization, οι πραγματικοί αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, οι τίμιοι και σιωπηροί παππούδες, αυτοί οι γίγαντες που ποτέ τους ούτε καν ψέλλισαν για τους αγώνες τους, όπως κάτι θεατρινίζουσες φιγούρες που δεν ήταν ποτέ πουθενά..
Τα “μαζικά”- “μαγικά” πρότυπα της δεκ του ’80 και των αρχών του ’90, άνηκαν στην κατηγορία του ιδιόμορφου πολιτικό-πολιτιστικού συμπλέγματος του “νεόκοπου” κοσμοπολιτισμού που η σοσιαλδημοκρατία πρωτοστάτησε για τη δημιουργία του και ο Α. Ανδριανόπουλος αποκαλούσε το καλύτερο φάρμακο για την αποκομμουνιστικοποίηση της χώρας το 1980, μέμφοντας την τότε βίαιη πρακτική Rangers των Σαμαρά - Μιχαλολιάκου στην τότε ΟΝΝΕΔ που τελικά έγιναν οι διάφοροι πυρήνες των κάθε λογής Εξαρχείων λίγο αργότερα.
Εκεί σε αυτό το χώρο ανήκει και ο Νιόνιος, που όσο κι αν εγέρασε κι άσπρισε(κούρεψε) το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε μήτε την κεφαλή του...

Θούριος του Ρήγα

Ώς πότε παλικάρια να ζούμεν στα στενά,
Mονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά;
Σπηλαίς να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,
Nα φεύγωμ' απ' τον Kόσμον, για την πικρή σκλαβιά.
Nα χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα, και Γονείς,
Tους φίλους, τα παιδιά μας, κι' όλους τους συγγενείς.
Καλλιώναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
Παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά, και φυλακή.
Τι σ' ωφελεί αν ζήσης, και είσαι στη σκλαβιά,
Στοχάσου πως σε ψένουν καθ' ώραν στη φωτιά.
Βεζύρης, Δραγουμάνος, Aφέντης κι' αν σταθής,
O Tύραννος αδίκως, σε κάμει να χαθής.
Δουλεύεις όλ' ημέρα, σε ό,τι κι' αν σοι πη,
Kι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιη.
Ο Σούτζος, κι' ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής,
Γγίκας, και Μαυρογένης, καθρέπτης, είν' να ιδής.
Ανδρείοι Kαπετάνοι, Παπάδες, λαϊκοί,
Σκοτώθηκαν κι' Aγάδες, με άδικον σπαθί.
Kι' αμέτρητ' άλλοι τόσοι, και Τούρκοι, και Ρωμιοί,
Zωήν, και πλούτον χάνουν, χωρίς καμμιά 'φορμή.
Ελάτε μ' έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,
Nα κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον Σταυρόν.
Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν,
Nα βάλλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.
Oι νόμοι νάν' ο πρώτος, και μόνος οδηγός,
Kαι της πατρίδος ένας, να γένη Aρχηγός.
Γιατί κ' η αναρχία, ομοιάζει την σκλαβιά,
Nα ζούμε σα θηρία, είν' πλιο σκληρή φωτιά.
Και τότε με τα χέρια, ψηλά στον Oυρανόν,
Aς πούμ' απ' την καρδιά μας, ετούτα στον Θεόν.
Εδώ συκώνονται οι Πατριώται ορθοί, και υψώνοντες τας χείρας
προς τον Oυρανόν, κάμνουν τον όρκον .
Όρκος κατά της Tυραννίας, και της αναρχίας.
Ω Bασιλεύ του Kόσμου, ορκίζομαι σε σε,
Στην γνώμην των τυράννων, να μην ελθώ ποτέ.
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ,
Eις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.
Εν όσω ζω στον Kόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
Για να τους αφανίσω, θε νάναι σταθερός.
Πιστός εις την Πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
Aχώριστος για νάμαι, υπό τον Στρατηγόν.
Κι' αν παραβώ τον όρκον, να στράψ' ο Oυρανός,
Kαι να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός.
Tέλος του Όρκου.
Σ' Aνατολή και Δύσι, και Nότον και Bοριά,
Για την Πατρίδα όλοι, νάχωμεν μια καρδιά.
Στην πίστιν του καθ' ένας, ελεύθερος να ζη,
Στην δόξαν του πολέμου, να τρέξωμεν μαζί.
Βουλγάροι, κι' Αρβανήτες, Αρμένοι και Ρωμιοί,
Aράπιδες, και άσπροι, με μια κοινή ορμή.
Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί,
Πως είμασθ' αντρειωμένοι, παντού να ξακουσθή.
Όσ' απ' την τυραννίαν, πήγαν στη ξενητιά,
Στον τόπον του καθ' ένας, ας έλθη τώρα πια.
Kαι όσοι του πολέμου, την τέχνην αγροικούν,
Eδώ ας τρέξουν όλοι, τυράννους να νικούν.
H Ρούμελη τους κράζει, μ' αγκάλαις ανοιχταίς,
Tους δίδει βιο, και τόπον, αξίαις και τιμαίς.
Ώς πότ' Oφφικιάλος, σε ξένους Bασιλείς.
Έλα να γένης στύλος, δικής σου της φυλής.
Κάλλιο για την Πατρίδα, κανένας να χαθή,
Ή να κρεμάση φούντα, για ξένον στο σπαθί.
Και όσοι προσκυνήσουν, δεν είναι πλιο εχθροί,
Aδέλφια μας θα γένουν, ας είναι κ' εθνικοί.
Μα όσοι θα τολμήσουν, αντίκρυ να σταθούν,
Eκείνοι και δικοί μας, αν είναι ας χαθούν.
Σουλλιώταις, και Μανιώταις, λιοντάρια ξακουστά,
Ώς πότε σταις σπηλαίς σας, κοιμάσθε σφαλιστά.
Μαυροβουνιού καπλάνια, Ολύμπου σταυραητοί,
Kι' Αγράφων τα ξευτέρια, γεννήτε μια ψυχή.
Ανδρείοι Μακεδόνες, ορμήσατε για μια,
Kαι αίμα των τυράννων, ρουφήστε σα θεριά.
Του Σάββα και Δουνάβου, αδέλφια Xριστιανοί,
Mε τ' άρματα στο χέρι, καθ' ένας ας φανή.
Tο αίμα σας ας βράση, με δίκαιον θυμόν,
Mικροί μεγάλ' ομώστε, τυράννου τον χαμόν.
Λεβέντες αντριωμένοι, Μαυροθαλασσινοί,
O βάρβαρος ώς πότε, θε να σας τυραννή.
Μη καρτερήτε πλέον, ανίκητοι Λαζοί,
Xωθήτε στο μπογάζι, μ' εμάς κ' εσείς μαζί.
Δελφίνια της θαλάσσης, αζδέρια των Nησιών,
Σαν αστραπή χυθήτε, κτυπάτε τον εχθρόν.
Της Κρήτης, και της Νίδρας, θαλασσινά πουλιά,
Kαιρός είν' της Πατρίδος, να κούστε την λαλιά.
Κι' όσ' είστε στην Aρμάδα, σαν άξια παιδιά,
Oι Nόμοι σάς προστάζουν, να βάλλετε φωτιά.
Μ' εμάς κ' εσείς Μαλτέζοι, γεννήτ' ένα κορμί,
Kατά της τυραννίας, ριχθήτε με ορμή.
Σας κράζει η Ελλάδα, σας θέλει σας πονεί,
Zητά την συνδρομήν σας, με μητρικήν φωνή.
Τι στέκεις, Παζβαντζίουγλου, τόσον εκστατικός;
Tεινάξου στο Μπαλκάνι, φώλιασε σαν αητός.
Tους μπούφους, και κοράκους, καθόλου μη ψηφάς,
Mε τον ραγιά ενώσου, αν θέλης να νικάς.
Σηλίστρα, και Μπραΐλα, Σμαήλι και Κυλί,
Μπενδέρι, και Χωτήνι, εσένα προσκαλεί.
Στρατεύματά σου στείλε, κ' εκείνα προσκυνούν,
Γιατί στην τυραννίαν, να ζήσουν δεν 'μπορούν.
Γγιουρτζή πλια μη κοιμάσαι, συκώσου με ορμήν,
Tον Mπρούσια να μοιάσης, έχεις την αφορμήν.
Και συ που στο Χαλέπι, ελεύθερα φρονείς,
Πασιά καιρόν μη χάνεις, στον κάμπον να φανής.
Mε τα στρατεύματά σου, ευθύς να συκωθής,
Στης Πόλης τα φερμάνια, ποτέ να μη δοθής.
Του Μισιργιού ασλάνια, για πρώτη σας δουλιά,
Δικόν σας ένα Mπέι, κάμετε Bασιλιά.
Xαράτζι της Αιγύπτου, στην Πόλ' ας μη φανή,
Για να ψοφήσ' ο λύκος, οπού σας τυραννεί.
Με μια καρδιάν όλοι, μία γνώμην, μία ψυχή,
Kτυπάτε του τυράννου, την ρίζαν να χαθή.
Ν' ανάψωμεν μία φλόγα, σε όλην την Τουρκιά,
Nα τρέξ' από την Μπόσνα, και ώς την Αραπιά.
Ψηλά στα μπαϊράκια, συκώστε τον Σταυρόν,
Kαι σαν αστροπελέκια, κτυπάτε τον εχθρόν.
Ποτέ μη στοχασθήτε, πως είναι δυνατός,
Kαρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγώ κι' αυτός.
Τρακόσιοι γκιρτζιαλίδες, τον έκαμαν να διή,
Πως δεν 'μπορεί με τόπια, μπροστά τους να ευγή.
Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;
Ξυπνήσατε μην είσθε, ενάντιοι κ' εχθροί.
Πώς οι Προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,
Για την ελευθερίαν, πηδούσαν στη φωτιά.
Έτζι κ' ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξωμεν για μια,
T' άρματα και να βγούμεν, απ' την πικρή σκλαβιά.
Να σφάξωμεν τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,
Kαι Χριστιανούς, και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν.
Στεργιάς, και του πελάγου, να λάμψη ο Σταυρός,
Kαι στην δικαιοσύνην, να σκύψη ο εχθρός.
O Kόσμος να γλυτώση, απ' αύτην την πληγή,
K' ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την Γη.
Πέρας μεν ώδε,
H δε αυ πράξις τέρας.

"Working class Hero" by Green Day

Η σύνθεση ήταν του John Lennon, ωστόσο το 2007 οι Green Day το διασκεύασαν και θεωρητικά για μας τουλάχιστον η διασκευή είναι καλύτερη της πρώτης εκτέλεσης.
Οι Green Day είναι ένα τυπικό δείγμα punk σχήματος της Δυτικής ακτής των Η.Π.Α, που έκανε την εμφάνιση του για πρώτη φορά το 1988 ορμώμενο από το Όκλαντ της Καλιφόρνια.
Μπορεί το θέρος του 1994 να ήταν "το καλοκαίρι του punk", ως αναβίωση(το πανκ-rock στην Αμερική υπάρχει από το 1955), όπως έγραφε ο τότε τύπος αναφερόμενος στις μαζικές προβολές από τα ραδιόφωνα συγκροτημάτων όπως οι Off Spring, Rancid, NOFX κλπ, σχήματα που κατά κάποιο τρόπο έδιναν μια άλλη αίγλη μετά το τετραετές ξεθώριασμα του grunge-rock, ωστόσο οι Green Day δεν ήταν το μεγάλο όνομα, ασχέτως πως εξελίχθηκαν στο χρόνο και καθιερώθηκαν ως μια τυπική μπάντα του 2ου μεγάλου κύματος του Καλιφορνέζικου πανκ-ροκ.
Στο πρώτο κύμα αυτό της δεκ' του 1980 υπήρχαν σχήματα(όπως οι Bad Relligion, TSOL, Descendents, Adolecents, Social Distortion) που ουσιαστικά καθόρισαν το ηχητικό πλαίσιο στη μορφή, και το στιχουργικό στο περιεχόμενο(το οποίο ήταν κατά κύριο λόγο πολιτικό) τον ρόλο, το ύφος και την ιδιοσυγκρασία αυτών των των σχημάτων που εμφανίστηκαν δυναμικά και συνολικά σε όλο το μήκος και πλάτος του 2ου κύματος 14 χρόνια μετά.
Εδώ λοιπόν έχουμε μια εξαιρετική διασκευή που είναι τουλάχιστον ΄για μας ανώτερη από την πρώτη εκτέλεση του Λένον.

Δισκογραφία

• 39/Smooth (1990)
• Kerplunk (1992)
• Dookie (1994)
• Insomniac (1995)
• Nimrod (1997)
• Warning (2000)
• American Idiot (2004)
  21st Century Breakdown (2009)
  Κρατήστε εσείς ενισχυμένα με τη θρησκεία, το σεξ και την τηλεόραση
  Και σκέφτεστε ότι είστε τόσο έξυπνοι πως ζείτε αταξικά και ελεύθερα
  Αλλά είστε ακόμα άξεστοι σαν εξαθλιωμένοι και αγράματοι χωριάτες όσο μπορώ να δω
  Μια ομάδα εργασίας ήρωας τάξης είναι κάτι που πρέπει να..."
  http://www.youtube.com/watch?v=1asCkVZ_rJI&feature=channel
  

Οι magic de spell στο 36ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ στα Χανιά

Το φεστιβάλ στα Χανιά πραγματοποιήθηκε το διήμερο της προηγούμενης Παρασκευής και του προηγουμένου Σαββάτου στο φρούριο Σαν Σαλβατόρε όπου πριν μερικά χρόνια έστεκε μονάχο και χρεοκοποίο το ιστορικό ξενοδοχείο και αρχιτεκτονικό αριστούργημα Ξενία όπως τα υπόλοιπα σε όλη την χώρα.
Στο φεστιβάλ έπαιξαν και οι Μagic De Spell τους οποίους απαθανατίσαμε πάνω στη διασκευή του "Κυρ Παντελή" του μεγάλου Πάνου Τζαβέλα , ενώ αμέσως μετά πραγματοποιούν το κλείσιμο “Εμένα Οι Φίλοι Μου” σε ποίηση της Κατερίνας Γώγου.
Το βίντεο είναι με κινητό και η απόδοση δεν είναι και τόσο καλή ωστόσο όμως η διασκευή είναι όλα τα λεφτά έστω και αν ξεκινά λίγο μετά την αρχή του πρώτου τραγουδιού....
Για τη ιστορία να πούμε πως το εν λόγω σχήμα δημιουργήθηκε το 1980 ως ένα αγγλόφωνο new wave σχήμα με επιρροές και από το electro punk, όλα αυτά μέχρι τον 6ο τους δίσκο.
Μετά από τους έξι πρώτους δίσκους τους και μετά από 11 χρόνια το 1993 για την ακρίβειά κυκλοφόρησαν τον πρώτο ελληνόφωνο δίσκο τους με τον τίτλο "Διακοπές στο Sarajevo", έκτοτε και έως σήμερα οι Magic De Spell έχουν κυκλοφορήσει άλλους οκτώ δίσκους στο ενεργητικό τους, όλοι ελληνόφωνοι σε σύνολο δεκαπέντε.
Οι Magic De Spell παρότι έχουν αλλάξει πολλά μέλη έως σήμερα αποτελούν μια απ' τις σπουδαίες και εμβληματικές ροκ μπάντες της χώρας.