Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2008

shostakovich - symphony no. 12 (the year 1917) part 2



ΝΤΜΙΤΡΙ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ
Εμπνευσή του ο λαός και η εποχή του


«Εδώ στη Σοβιετική Ενωση κάθε εξειδικευμένος δημιουργός, παραγωγός, συγγραφέας, μηχανικός, συνθέτης ή οτιδήποτε άλλο, απολαμβάνει την υποστήριξη του Κόμματος και της κυβέρνησης... Οι Σοβιετικοί συνθέτες έχουν όλες τις ευκαιρίες να δώσουν μεγάλα έργα. Ουδέποτε υπήρξε άλλη εποχή ή άλλος τόπος, όπου ένας συνθέτης να μπορεί ήσυχος να γράψει μια σονάτα ή ένα κουαρτέτο, ξέροντας ότι είναι οικονομικά εξασφαλισμένος. Αυτό είναι αποτέλεσμα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στη χώρα μας, αποτέλεσμα της πολιτικής του Κόμματός μας».

Το παραπάνω απόσπασμα, δημοσιευμένο το 1935, στο «Λιτερατούρνι Λενινγκράντ», ανήκει στον μεγάλο Σοβιετικό συνθέτη Ντμίτρι Σοστακόβιτς (1906-1975), από τη γέννηση του οποίου φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια. Ηγετική φυσιογνωμία στο χώρο της μουσικής ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς, έγραψε 15 συμφωνίες, όπερες, μουσική για μπαλέτο, κινηματογράφο, θέατρο κλπ. Εντυπωσιάζει όχι μόνο για την αισθητική υπεροχή της γραφής του, αλλά και για τη συμμετοχή του στα κοινά, στην πολιτική ζωή, για την ενεργό δράση του στο παγκόσμιο κίνημα ειρήνης. Οπως έλεγε «ο δεσμός του καλλιτέχνη με το λαό και με την εποχή που ζει είναι η ραχοκοκαλιά κάθε πραγματικού έργου τέχνης». Παιδί της Οχτωβριανής Επανάστασης εμπνεύστηκε από τα ιδανικά της, θέτοντας τη δημιουργία του στην υπηρεσία του λαού που έχτιζε τη σοσιαλιστική κοινωνία. Για το σπουδαίο έργο του, που συγκαταλέγεται στα κορυφαία του 20ού αιώνα, τιμήθηκε με πλήθος βραβείων, ενώ ήταν ο πρώτος μουσικός που ανακηρύχτηκε Ηρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας.

Υπηρετώντας το λαό

Γεννημένος στις 25/9/1906 στην Πετρούπολη, άρχισε να σπουδάζει μουσική σε ηλικία εννέα ετών. Το 1923 αποφοίτησε από το Τμήμα Πιάνου του Ωδείου και το 1925 πήρε πτυχίο Σύνθεσης. Η Πρώτη του Συμφωνία ανέβηκε στη Μεγάλη Αίθουσα της Φιλαρμονικής του Λένινγκραντ στις 12/5/1926, ενώ στις 21/1/1927 τιμήθηκε με έπαινο στον Πρώτο Διεθνή Διαγωνισμό Σοπέν στη Βαρσοβία. Την ίδια χρονιά συνέθεσε ένα συμφωνικό έργο για τη δέκατη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης. Το 1928 γράφει την όπερα «Η Μύτη» και το 1929 τη μουσική της παράστασης «Ο Κοριός» του Μαγιακόφσκι καθώς και την Τρίτη Συμφωνία του («Της Πρωτομαγιάς»). Ηδη έχει εκδηλώσει το ζωηρό ενδιαφέρον του για το θέατρο Νέων Εργατών του Λένινγκραντ. Το 1931 αρχίζει το γράψιμο της όπερας «Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ», ενώ υπογράφει τη μουσική της πρώτης ηχητικής σοβιετικής ταινίας «Τα Χρυσά Βουνά».

Γοητευμένος από τη δύναμη του κινηματογράφου, από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας θέτει την τέχνη του στην υπηρεσία του σοβιετικού κινηματογράφου. Πάνω από 30 ταινίες μεγάλων σκηνοθετών, όπως των Κοζίντσεφ, Γιούτκεβιτς, Αρνσταμ, Ερμλέρ, Γκερασίμοφ, Ντοφτσένκο, Ροσάλι και άλλων κινηματογραφιστών, είχαν την τύχη να συνοδευτούν από τη μουσική του. Θεωρώντας ότι ο «καλλιτέχνης θα πρέπει να υπηρετεί όσο το δυνατόν το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού» χαιρετίζει την Απόφαση της ΚΕ του Κόμματος (23/4/1932) «Για την αναδιοργάνωση των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών οργανώσεων» ως σημαντικό ορόσημο στην ιστορία της σοβιετικής τέχνης, ως σημαντικό βήμα για τη συνένωση των καλλιτεχνικών δυνάμεων στην κατεύθυνση δημιουργίας μιας νέας, σοσιαλιστικής τέχνης.

Το 1934, σχεδόν ταυτόχρονα, σε Λένινγκραντ και Μόσχα, πραγματοποιούνται οι δύο πρεμιέρες της όπερας «Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ», που απεικονίζει την κοινωνική οπισθοδρόμηση στην προεπαναστατική Ρωσία, εστιάζοντας κυρίως στη θέση της γυναίκας. Στα επόμενα δύο χρόνια η όπερα παίχτηκε 83 φορές στο Λένινγκραντ (συχνότητα χωρίς προηγούμενο, που μαρτυρά το μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού). Το 1936 το έργο γίνεται αντικείμενο οξείας κριτικής, μέσω άρθρου που δημοσιεύτηκε στην «Πράβντα» με τίτλο «Κακοφωνία αντί για μουσική». Παρότι οι επικρίσεις τον πλήγωσαν, ο Σοστακόβιτς συνέχισε να δουλεύει πολλές συνθέσεις ταυτόχρονα. Ολοκληρώνει την 4η Συμφωνία, συνεχίζει να γράφει μουσική για κινηματογράφο και θέατρο. Το 1937 παρουσιάζει στη Φιλαρμονική του Λένινγκραντ την 5η Συμφωνία - ένα από τα κοσμήματα της παγκόσμιας ορχηστρικής μουσικής - που έγινε δεκτή από τον σοβιετικό Τύπο με εκστατικά σχόλια. Το 1939 παρουσιάζει την 6η Συμφωνία, ενώ του απονέμεται το Παράσημο της Κόκκινης Σημαίας της Εργασίας για τη μουσική του στον κινηματογράφο. Το 1940, συνθέτει το Κουιντέτο για Πιάνο, από τα σημαντικότερα προπολεμικά έργα του, για το οποίο το 1941 του απονεμήθηκε το Βραβείο Στάλιν. «Το Βραβείο Στάλιν δεν είναι μόνο υψηλός έπαινος, είναι επίσης ένδειξη μεγάλης εμπιστοσύνης» έλεγε ο Σοστακόβιτς.
Στο πολιορκημένο Λένινγκραντ

Η επίθεση των χιτλερικών κατά της ΕΣΣΔ, το 1941, βρίσκει το συνθέτη στο Λένινγκραντ. Μετά την ανεπιτυχή του προσπάθεια να καταταγεί στα Λαϊκά Εθελοντικά Σώματα, εντάσσεται σε ένα σώμα εθελοντών πυροσβεστών και φυλάει σκοπός στη στέγη του Ωδείου, όπου συνέχισε να διδάσκει και να δίνει κοντσέρτα. Στα τέλη Ιούλη ξεκινά να γράφει τη μεγαλειώδη 7η Συμφωνία του, που την αφιερώνει στη γενέτειρά του. Στις 27 Δεκέμβρη, στο Κουίμπισεφ πλέον, όπου είχε μεταφερθεί με την οικογένειά του, μετά από επιμονή των αρχών του πολιορκημένου Λένινγκραντ, γράφει την τελευταία νότα. Η επίσημη πρεμιέρα (5/3/1942, Κουίμπισεφ) μεταδίδεται από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ολόκληρης της χώρας, κάτι που γινόταν για τις σπουδαιότερες κυβερνητικές ανακοινώσεις. Τον Αύγουστο, πραγματοποιείται η ιστορική πρεμιέρα της 7ης στο Λένινγκραντ, όπου η παρτιτούρα μεταφέρεται με ειδικό αεροπλάνο. Για να εμπλουτισθεί η σύνθεση της μοναδικής ορχήστρας που είχε απομείνει στην πόλη, της Ορχήστρας της Ραδιοφωνίας, η Στρατιωτική Διοίκηση ανακάλεσε επαγγελματίες μουσικούς από το μέτωπο. Η συναυλία κανονίστηκε για τις 9 Αυγούστου, ημερομηνία που τα χιτλερικά στρατεύματα είχαν προγραμματίσει να κυριεύσουν την πόλη. Παρά τις συνθήκες και την πείνα, η αίθουσα της Φιλαρμονικής ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Προς γενική κατάπληξη ο ήχος των κανονιοβολισμών κατασίγησε. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο διοικητής του μετώπου του Λένινγκραντ, Γκοβορόφ, είχε διατάξει το πυροβολικό να αναγκάσει τα εχθρικά πυροβολεία να σιωπήσουν... Για την 7η Συμφωνία ο Σοστακόβιτς τιμάται το 1942, για δεύτερη φορά, με το Βραβείο Στάλιν.

Το 1943 - περίοδος έντονης δημιουργικότητας - γράφει την 8η Συμφωνία, το 1945 την 9η και το 1946 το Τρίο για πιάνο, για το οποίο του απονέμεται ένα ακόμη Βραβείο Στάλιν. Λίγο αργότερα του δίνεται το Παράσημο Λένιν, ως κορυφαίου καθηγητή του Ωδείου της Μόσχας. Το 1948, του ασκείται (και σε άλλους μαζί συνθέτες) κριτική για φορμαλισμό. Την ίδια χρονιά του απονέμεται ο τίτλος του Καλλιτέχνη του Λαού της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το 1949 εκλέγεται στη Σοβιετική Επιτροπή Ειρήνης: συμμετέχει σε συνέδρια, κάνει φλογερές ομιλίες και αρθρογραφεί ενάντια στους πολεμοκάπηλους εχθρούς της ανθρωπότητας. Γίνεται ένα από τα πιο ενεργά μέλη του παγκοσμίου κινήματος ειρήνης. Το 1950 του απονέμεται ένα ακόμη Βραβείο Στάλιν για τη μουσική του στην ταινία «Η πτώση του Βερολίνου» και για το ορατόριο «Το τραγούδι των δασών». Το 1953 κάνουν πρεμιέρα πολλά σημαντικά έργα του - ανάμεσά τους και η 10η Συμφωνία. Στις 14/10/1954, πραγματοποιείται η αμερικάνικη πρεμιέρα της 10ης Συμφωνίας, από τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, με διευθυντή τον Δημήτρη Μητρόπουλο.
Με την ανώτατη διάκριση

Το 1955 για τρίτη φορά εκλέγεται στο Ανώτατο Σοβιέτ της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ενώ παρουσιάζεται ένα από τα σπουδαιότερα έργα του, το Πρώτο Κοντσέρτο για βιολί, με σολίστ τον μοναδικό Νταβίντ Οϊστραχ. Το 1956, γιορτάζονται τα 50χρονά του και του απονέμεται το Παράσημο Λένιν. Το 1958 τιμάται με το Βραβείο Λένιν για την 11η Συμφωνία του, αφιερωμένη στην Επανάσταση του 1905. Το 1960, η κομματική οργάνωση του Συνδικάτου Συνθετών κάνει δεκτό τον Σοστακόβιτς ως δόκιμο μέλος του ΚΚΣΕ, στο οποίο εντάχθηκε το 1961, χρονιά που ολοκλήρωσε και την αφιερωμένη στο Λένιν 12η Συμφωνία του. Το 1962 ανακηρύσσεται για πρώτη φορά υποψήφιος για το Ανώτατο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ και το 1963 εκλέγεται επίτιμο μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσικής της Ουνέσκο. Την ίδια χρονιά επιστρέφει στη σκηνή η «Λαίδη Μάκβεθ» με το νέο τίτλο «Κατερίνα Ισμαΐλοβα». Το 1966, επανεκλέγεται στο Ανώτατο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Με εντολή του προεδρείου, ο Σοστακόβιτς γίνεται ο πρώτος μουσικός στον οποίο απονέμεται ο τίτλος του Ηρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας, για τις ξεχωριστές του υπηρεσίες στη σοβιετική μουσική. «Είμαι ευτυχισμένος που το ταπεινό μου έργο κρίθηκε άξιο του υψηλότερου τίτλου της χώρας και είμαι αποφασισμένος να φανώ αντάξιος του τίτλου αυτού. Χρωστώ μεγάλη ευγνωμοσύνη στο Κόμμα και την κυβέρνησή μας για τη φροντίδα και την υποστήριξη με την οποία περιβάλλουν τη μουσική μας» δήλωνε ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς στην «Πράβντα» (25/10/1966). Την ίδια χρονιά, που τα εξηντάχρονά του γιορτάζονταν με εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο και παρουσιάζεται η 13η Συμφωνία του, ο συνθέτης παθαίνει σοβαρή καρδιακή προσβολή. Το 1967, παρά την κακή υγεία του, γράφει μεταξύ άλλων το Δεύτερο Κοντσέρτο για βιολί, το συμφωνικό ποίημα «Οχτώβρης», το πρελούδιο «Στη μνήμη των ηρώων του Στάλινγκραντ». Δύο χρόνια μετά παρουσιάζει τη 14η Συμφωνία και το 1972 την τελευταία, 15η Συμφωνία. Ο συνθέτης «έφυγε» από τη ζωή στις 9 Αυγούστου 1975.

Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ(Αρθογράφος "Ρ")

10 σχόλια:

rigolleto είπε...

Πολύ καλά έκανες και θυμήθηκες έναν απο τούς σπουδαιότερους συνθέτες του 20ου αιώνα, φίλε μου.
Εκτός απο την σπουδαιότητα του, ως συνθέτης, υπήρξε και ένα απο τα μεγαλύτερα θύματα της Σταλινικής βίας και λογοκρισίας. Όπως και κάθε άλλη μορφή καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, το σταλινικό καθεστώς προσπάθησε να στραγγαλίσει την τέχνη του Σοστακόβιτς, αποκηρύσσοντας δύο φορές το έργο του (1936 και 1948).

radiocollectiva είπε...

@Rigolleto
Πότε θα σταματήσουν αυτά τα απύθμενα ψέμματα; Έλεος πια.
Εμείς ως φανατικοί του οπαδοί δεν έχουμε βρει ούτε μία σοβαρή πηγή που να αναφέρει τα εν λόγω παραμύθια εδώ και τόσα χρόνια. Εξαιρείται μόνο η εμπαθής και αντιΚΚΕ ΕΡΑ 3 που ακούμε μόνιμα και σταθερά αυτή την ανιστόρητη ανοησία, όπως και το επίση ς "σοβαροφανές" BBC, που θενά αλλού.
Αν αυτά είναι ιστορικές πηγές "καλά χριστουγεννα και ευτηχιμένος ο καινούργιος Πάσχας"

rigolleto είπε...

Όχι ρε φίλε, δεν είναι ιστορική πηγή το BBC και είναι ο ... Ρίζοσπάστης;
Τρέλλανε μας!!!
Καλό το ποιηματάκι της συντρόφισσας αρθρογράφου. Μάλιστα αποδεικνύει αυτά που ήδη γνωρίζουμε. Ότι δηλαδή, κυρίως κομμουνιστές δίωκε ο Στάλιν (γιατί προφανώς ο Σοστακόβιτς ήταν κομμουνιστής). Η συντριπτική πλειοψηφία απο τις εκατοντάδες χιλιάδες που εξολόθρευσε ήταν κομμουνιστές που τόλμησαν να αντισταθούν στη διαστροφή και τον διασυρμό της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής ιδέας.
Όσο για τίς "ιστορικές πηγές", δεν υπάρχουν πιό "ιστορικές" απο τις ίδιες τις συνεντεύξεις του μεγάλου συνθέτη. Μπορείς να τις βρείς με μία απλή αναζήτηση.

Όχι λοιπόν και να γίνετε τιμητές του ανθρώπου που μέχρι χτές βρίζατε και που οι ιδεολογικοί σας μέντορες διέβαλαν και ταλαιπώρησαν όσο κανέναν άλλο.

Και κάτι ακόμη. Ο Ρίζος δεν μπορεί να γίνεται έγκυρος όποτε μας συμφέρει. Η τώρα είναι έγκυρος ή τότε που θεωρούσε τον Σοστακόβιτς "υποκινούμενο πράκτορα της ομάδας Σολτζενιτσιν".

radiocollectiva είπε...

@Ριγκολέτο
Το να απαντάει κανείς σε σχόλια συνασπισμένου είναι σα να βαράει τουμπερλέκι σε κουφούς και απο αυτή την άποψη δικαιολογούμε τα σχόλια σας, μέχρι ενός βαθμού...
Γιατί απο εκεί και μετά αρχίζουν τα προβλήματα τα οποία δεν έχουν να κάνουν με τη μη προσπάθεια κατανόησης των λεγόμενων μας τουναντίων θα λέγαμε γιατί είστε εφυής και είναι κρίμα να μπερδεύετε ανόμια πράγματα.
Προφανώς εκεί στο Συνασπισμό κάνετε πως δε καταλαβαίνετε, αλλά δε φταίτε εσείς.
Τέλος πάντων αν θέλετε να κερδίζετε τις εντυπώσεις όλοι εσείς και βάθρο σας δίνουν και ιστολόγια έχετε και γενικά η φωνή σας είναι πιο δυνατή και απ' αυτή της κυβέρνησης της ΝΔ αναλογικά με τα ποσοστά σας, που σαφώς δεν είναι πια 23%, ούτε και ήταν ποτέ εδώ που τα λέμε, αλλά τέλος πάντων.
Προφανώς και προσπέρασατε την βασικότερη πηγή που έγραφε το άρθρο της δικής μας και οχι φυσικά της δικής σας συντρόφισας.
Προφανώς και ίσως εσκεμένα δεν κάνατε το κόπο να διαβάσετε αυτό, "
Το παραπάνω απόσπασμα, δημοσιευμένο το 1935, στο «Λιτερατούρνι Λενινγκράντ», ανήκει στον μεγάλο Σοβιετικό συνθέτη Ντμίτρι Σοστακόβιτς (1906-1975), από τη γέννηση του οποίου φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια".
Το «Λιτερατούρνι Λενινγκράντ», είναι η βασική πηγή καταγραφής της ίδιας της ιστορίας του μεγάλου Σοστακόβιτς γραμμένο απ' τον ίδιο, προφανώς να ήταν αδιάφορο να το διαβάσετε, δε πειράζει όμως. Όσο τώρα για τις ιστορικές πηγές που αναφέρετε τις έχουμε διαβάσει στη ρώσικη. Δε γνωρίζουμε τη σχέση σας με τη ρωσική γλώσσα, αλλά διαβάστε τις ίδιες κάπως έτσι και θα δείτε αποκλίνουσες μεταφράσεις. Να πουμε εδώ πέρα πως στς συνεντεύξεις του δεν ξέφυγε ούτε χιλιοστό απ' τα γαρφόμενα στο βιβλίο του που αναφέραμε παραπάνω. Είναι γεγονός ότι οι σοβαροί και "καλόπιστοι "δυτικοί μελετητές του, που είναι πάρα πολοί, ουδέποτε μίλησαν για υπόθαλψη του έργου του απ' το καθεστώς και είναι πολύ εύκολο να το βρείτε αν βγάλετε τα ΑΝΤΙΚΚΕ γυαλιά σας...
Επειδή η ιστορία είναι ένα πολύ σοβαρό εργαλείο για να το βάζετε στα μέτρα και τα σταθμά σας.
Εμείς σταματάμε εδώ πέρα, γιατί και το λένε οι διάφοροι έγκριτοι αναλυτές πως ο Σοστακόβιτς ουδέποτε υπέθαλψε το σοσιαλισμό και ουδέποτε πολεμήθηκε.
Η όλη ιστροία στηρίζεται σε μια φράση που ο μεγάλος Στάλιν, τάχα εκστόμισε και τάχα το άκουσε κάποιος έγκυρος παραπολιτικός - παραιστορικός της μετέπειτα "σιλλοβικής διανόησης" που ανέτρεψαν την ΕΣΣΔ και σήμερα κυβερνούν αυτοί.Απο εκεί εξυφάνθηκε μια ιστορία που βρίθει αναλήθειας....
Κλείνοντας τον τελευταίο επίλογο που σας κάνουμε γιατί φτάνετε στα όρια της θρασύτητας σε χώρο που δεν είστε οικοδεσπότης, έχουμε να σας πουμε 2 πραγματάκια.
1)Εσείς και οι αντικομμουνιστές όμοιοι σας στο ΣΥΝ,η απ' όπου αλλού (δε μας αφορά), δεν είστε σε θέση να λέτε αυτό
"Η συντριπτική πλειοψηφία απο τις εκατοντάδες χιλιάδες που εξολόθρευσε ήταν κομμουνιστές που τόλμησαν να αντισταθούν στη διαστροφή και τον διασυρμό της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής ιδέας.", όχι μόνο γιατί δεν ισχύει(υπάρχει και η απολογία του Μπουχάριν που το αποδείχνει, λέγοντας ο ίδιος ότι ήταν προδότης), αλλά εσείς παλεύατε για τη διάλυση της ΕΣΣΔ, όταν δεν ήταν Σταλινική το 1991 και πανηγυρίζατε σα μωρά παιδιά....
2)Αν νομίζεται ότι θα σας κάνουμε τη χάρη να σας απαντάμε κάθε τρεις και λίγο είστε γελασμένοι.
Το ιστολόγιο αυτό έχει συγκερκιμένη λογική, δε θα γίνει παιχνιδάκι στα χέρια σας για να αναπτύσεται ανοικτά κάθε είδους αντιεπιστημονικό παραπολιτικό κουτσομπολιό, γιατί αν συνεχίσετε να επτίθεστε με αυτούς τους όρους παραπολιτικής(δηλαδή πολιτικού κουτσομπολιού), απλά τα σχόλια σας θα διαγράφονται...
Με καμία διαφωνία δεν έχουμε πρόβλημα αρκεί να έχει κριτήρια που θα τη δικαιολογούν, να είναι εντός θέματος και να μη λειτουργούν με όρους Μ.Ανδρουλάκη.....
Καλή σας νύχτα.....

radiocollectiva είπε...

@Προς κάθε είδους σχολιαστές, διαβάστε προσεκτικά το προηγούμενο σχόλιο...

rigolleto είπε...

Φίλε μου σου απάντησα μόνο και μόνο επειδή μου έκανες την ...τιμή να μου αφιερώσεις το κεντρικό σου ποστ. Για κανένα άλλο λόγο. Τι νομίζεις δηλαδή οτι άλλη κάψα δεν έχω απο το να διαλέγομαι με κνίτες;
Γνωρίζω πολύ καλά οτι ο διάλογος σας φέρνει σε δύσκολη θέση. Ένας παλιός σύντροφος έλεγε οτι ο διάλογος, για τον σταλινισμό είναι ότι και τα σκόρδα για τον δράκουλα.
Πρός τι λοιπόν οι απειλές και οι νουθεσίες;

Παρεμπιπτόντως: Ωραίο το ανεκδοτάκι
με την "ομολογία" τού Μπουχάριν.
Ξέρεις αλήθεια πόσες ανάλογες "ομολογίες", είχαν υπογραφεί στο ΕΑΤ-ΕΣΑ επι χούντας; Εκατοντάδες!

Και κάτι ακόμη. Δεν θέλω να καταχραστώ την "φιλοξενία" σου, αν σου φέρνει αλλεργία ο διάλογος, σβήσε το σχόλιο. Πρίν όμως ρίξε μία ματιά εδω: http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14873&m=C06&aa=3
Να δείς τι λέει για τον πατέρα του ο Μαξίμ Σοστακόβιτς (επίσης σπουδαίος μουσικός).
Τελειώνοντας, προσπάθησε να μάθεις τι ήταν το "δόγμα Ζντάνοφ" και πως καταπνίγηκε ολόκληρη η σοβιετική πρωτοπορία.

radiocollectiva είπε...

Πάλι κάνεις πως δε καταλαβαίνεις φίλε μου και πάλι μου μιλάς για πράγματα που τα έχω ξανακούσει εκατοντάδες φορές με συσχετισμούς που δεν έχουν καμία μα καμία εξωμίωση,(δικατορία με σοσιαλισμό), προφανώς φίλε μου θα έκανες τα πάντα για να στηρίξεις τη "δημοκρατική" ΕΕ και τα συμψηφιστικά εκτρώματα της.
Ξέρεις το ψέμμα έχει κοντό ποδάρι και επιτέλους ας τελιώνουμε με αυτά.
Έλεος πια με τις μεγάλες και αντικειμενικές αποδείξεις του ΔΟΛ, της Ελευθεροτυπίας και της Αυγής...
Μήπως γνωρίζεις πως ο συγκεκριμένος
είναι το δεξί χέρι των σιλλοβικών στη Ρωσσική Ομοσπονδία; Των στελεχών που θαύμαζαν το Μπουχάριν και όπως έχουν πει επανηλημένα ολοκλήρωσαν το έργο του;Δηλαδή διέλυσαν την ΕΣΣΔ και πήραν ως "διανόηση" τα μέσα παραγωγής στα χέρια τους απ' το 1991 και μετά;
Τι θες να πει δηλαδή; Ότι ο πατέρας του ήταν κομμουνιστής; Στη Ρωσία των Σιλλοβικών βασιλεύει η παραπολιτική αγαπητέ μου και απ' αυτήν πολές ανοησίες έχουν αναδυθεί.
Αν θέλεις διάλογο θα τον έχεις αλλά επι της ουσίας,
Εσύ εδώ απ' τη πρώτη κί ολας παρέμβαση σου μιλάς για Σταλινκές βίες θηριωδίες και άλλα αποδεδειγμένα πια ψέμματα...
Οι σιλλοβικοί που καθοδηγούν το Συν, ακόμα δε σας το έχουν πει πως αλλιώς διαχειρίζεστε τέτοια ζητήματα, η δε το ξέρεις;
Είναι άλλο πράγμα ο διάλογος και άλλο πράγμα η αντικομμουνιστκές χολές.
Τέλος δε νουθετούμε τίποτα και κανένα αγαπητέ μου και πολύ περισσότερο δεν απειλούμε, άλλοι έρχονται στα ιστολόγια των red bloggers με ύφος 1000 καρδιναλίων και μας το παίζουν "τσιρίμπασης".
Αν έχεις να πεις κάτι ουσιώδες να το πεις χιλιάδες φορές, αν είναι να ασχολούμαστε καθε 3 και λίγο με τις ενστάσεις σου για το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, ε ναι θα αδιαφορήσουμε και αν κρίνουμε ότι κάτι είναι και εκτός τησ φιλοσοφίας του ιστολογίου θα το διαγράψουμε.
Εσείς τις φλούδες απ' τις μπανάνες δεν τις πετάτε στα σκουπίδια; Η τις κρατάτε μέχρι να τις πατήσετε;
Εκτός αν πιστεύετε ότι μας αρέσει να διαγράφουμε σχόλια επειδή μας έχει πιάσει μανία καταδίωξης, αν το πιστεύετε, συγχρητήρια δε θα σας ακολουθήσουμε στο κατήφορο του πρώην Ευρωκομμουνισμού, δηλαδή του πιο επίσημου αντικομμουνισμού ever.

radiocollectiva είπε...

Όσο για το "περιβόητο δόγμα Ζντάνωφ", που τόσα πολλά και τόσα ηχηρά έχουν γραφτεί, ένα έχουμε να πούμε.
Πως γίνεται απ' το 1991 και μετά απ' την πρώτη εποχή της ΜOSHFILM και την εποχή της Σοβιετικής πρωτοπορίας, να έχουν σωθεί ακόμα και αντικομμουνιστικές παραγωγές;
Και να ρωτήσουμε και κάτι καλόπιστα γιατί και λόγω δουλειάς ξέρουμε κάτι παραπάνω για το αντικείμενο.
Αφού τόσοι καλλιτέχνες εκδιώχθηκαν απ' τον "κακό" Ζτάνωφ, γιατί σήμερα είναι στα αζήτητα όλα αυτά και οι μόνοι που τα ζητάνε είναι οι "πρακτορς" του bbc για να γυρίσουν κανένα αντικομμουνιστικό ντοκυμαντέρ;
20 χρόνια μέσα στη βιομηχανία του θεάματος, έχουμε δει πολλά που δεν τα βάζει ο νου σας.
Κλεινοντας θα σας εκμυστηρευτώ κάτι, όταν μιλούσαμε στα μικρόφωνα και γράφαμε για την ΕΣΣΔ, δεχόμασταν απειλές απο διάφορους, για απολύσεις κλπ, μας καθυστερούσαν για να παρετηθούμε κλπ, ξέρουμε τι σημαίνει κατασκευασμένη είδηση και πως αυτές κατευθύνονται απο τα κέντρα εξουσίας και τι στόχο έχουν.
Πάντως κλείνοντας σας λέω ότι ο ΣΥΝ είναι το αγαπημένο παιδί της...

rigolleto είπε...

Αγαπητέ φίλε, λίγη συστολή δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
Ειδικά όταν πραγματευόμαστε θέματα που δεν γνωρίζουμε. Και εννοώ τα θέματα τέχνης.

Για να δούμε λοιπόν:

Λές: "20 χρόνια μέσα στη βιομηχανία του θεάματος, έχουμε δει πολλά που δεν τα βάζει ο νου σας."

Είμαι αρκετά περισσότερα χρόνια στον ίδιο χώρο και μάλιστα στην πλευρά των ανθρώπων με των οποίων το αίμα τρέφεται αυτή η βιομηχανία (μουσικός). Είμαι σε θέση να γνωρίζω λοιπόν, τι θέλουν και τι σε αφήνουν να μαθαίνεις εσύ.
Σημασία πάντως έχει το γεγονός οτι αν μιλάμε για τέχνη με όρους show biz, είναι σαν να μιλάμε για βιβλιοθήκη με όρους παντοπωλείου. Αυτή είναι η σχέση τους. Αυτό οφείλεις να το κατανοήσεις πρίν ξαναπαρουσιάσεις την συμμετοχή σου σε αυτό το κύκλωμα σαν "ειδικότητα" επι της τέχνης!

Show biz και ...Σοστακόβιτς!!! Τι να πώ...

Πάμε παρακάτω...

Λες: "Αφού τόσοι καλλιτέχνες εκδιώχθηκαν απ' τον "κακό" Ζτάνωφ, γιατί σήμερα είναι στα αζήτητα όλα αυτά και οι μόνοι που τα ζητάνε είναι οι "πρακτορς" του bbc για να γυρίσουν κανένα αντικομμουνιστικό ντοκυμαντέρ;"

Αλήθεια φίλε μου, δεν μου βρίσκεις κανένα απο τούς... αζήτητους πίνακες τού Καντίνσκι. Τον ανταλάσω με τρείς (εντάξει τέσσερις, μην αρχίζεις τα παζάρια. Είπαμε στα αζήτητα είναι) αφίσσες με μυώδεις σοβιετικές εργάτριες έξω απο τερατώδες εργοστάσιο, με την γροθιά υψωμένη.
Και εσυ θα χαίρεσαι τον ...ρωμαλέο "σοσιαλιστικό ρεαλισμό" του Ζντάνωφ. Καί εγω θα λύσω το οικονομικό πρόβλημα δεκάδων οικογενειών της φτωχής περιοχής που μένω, μέχρι τετάρτης γενεάς.

Το ακούσαμε λοιπόν και αυτό:

Στα ...αζήτητα ο Προκόβιεφ!!!

Και φυσικά ο Τατλίν, ο Καντίνσκι, ο Μάλεβιτς, η Πόποβα, ο Ματιούσιν (ειδικά για... αζήτητο πίνακα του, δίνω έξη αφίσες), η Ροζάνοβα και όλοι οι υπόλοιποι καλλιτέχνες της Ρωσικής Πρωτοπορίας!!!

Εντάξει φίλε μου...

Παραδίνομαι!!!

Υ.Γ Να σου θυμίσω την άποψη του Ζντάνωφ για το Ωραίο;
"Ωραίο είναι ότι φτιάχνει ο Σοβιετικός Άνθρωπος"

Και ο Πικάσσο, ο Βαν Γκογκ, ο Γκογκέν, ο Μονέ;

Προφανώς στα ...αζήτητα και αυτοί!!!
Καληνύχτα φίλε μου και όνειρα γλυκά!

radiocollectiva είπε...

Πάλι κατάλαβατε ότι θέλατε!!!
Μίλησε κανείς για show bizz;
Τέλος πάντων μάλλον δεν έχετε καταλάβει τίποτα απ' τις τοποθετήσεις μας, όπως και ότι στο σοσιαλισμό υπήρχε ταξική πάλη ανάμεσα στο προλεταριάτο και ένα τμήμα της διανόησης στην οποία άνηκε απο μια περίοδο και μετά ο Καντίσνκυ αλλά και άλλοι.
Φυσικά και συμφωνούμε με αυτό: "Ωραίο είναι ότι φτιάχνει ο Σοβιετικός Άνθρωπος", αλλά δείτε το όχι ξεκομένα, δηλαδή με όσα επιπλέον έχει πει πάνω και κάτω απ' αυτό.
Φυσικά στην ταξική πάλη που υπήρχε ανάμεσα στο προλεταριάτο και ένα τμήμα της "διανόησης"(ως στρώμα), υπήρχε και πολιτική πάλη η οποία κερδήθηκε απ' το 20 συνέδριο και μετά απ' αυτό το στρώμα,με αποκορύφωμα την ανατροπή της ΕΣΣΔ, απ' αυτούς. Οπάδοί του Μπουχάριν,(της αυτοδιαχείρησης και της λογικής του Τρότσκυ και των λοιπών λικβινταριστών που κατά βάθος θεωρούσαν την εργατική τάξη ανίκανη(μέσα απ' τα επίσημα κείμενα τους) να καθοδηγεί την εξουσία, ονομάζοντας την περιφρονητικά
"αμόρφωτη") ήταν αυτοί που ανέτρεψαν την ΕΣΣΔ....
Φυσικά και στο προηγούμενο κείμενο δεν αναφερθήκαμε στον Καντίνσκυ ο οποίος διάλεξε στρατόπεδο και δικαίωμα του ήταν, στην ΕΣΣΔ τι θέση θα είχε σε μια περίδο αύξησης της ταξικής και πολιτικής πάλης ανάμεσα στο προλετριάτο και ένα μικροαστικό τμήμα της διανόησης;
Εμείς μιλούσαμε για μια σειρά έργα τα οποία είναι στα αζήτητα στην ιμπεριαλιστική Ρωσία ακόμα και σήμερα είναι τυχαίο;;;
Διάβαζετε αυτά που γράφουμε και όχι αυτά που έχετε στο μυαλό σου ως προκατασκευαμένη εικόνα.
Οπως και φυσικά υπήρχαν και διανοητές που ήταν στο πλαϊ της εργατικής τάξης και καλλιτέχνες επίσης, που για μας προσωπικά είναι ανώτεροι(προσωπική αποψη μας)απ' τον Καντίνσκυ, όπως ο μέγιστος ζωγράφος Ντενείνκα, που έιναι άγνωστος στη "δύση" για ευνόητους λόγους!!!
Τέλος πάντων "φίλε μας", επειδή έχουμε κουραστεί να γράφουμε τα ίδια και τα ίδια και θεωρούμε ότι μόνο χαζοί δεν είστε δεν είναι σωστό να μας προσβάλετε με αυτό!!!
"Σημασία πάντως έχει το γεγονός οτι αν μιλάμε για τέχνη με όρους show biz, είναι σαν να μιλάμε για βιβλιοθήκη με όρους παντοπωλείου. Αυτή είναι η σχέση τους. Αυτό οφείλεις να το κατανοήσεις πρίν ξαναπαρουσιάσεις την συμμετοχή σου σε αυτό το κύκλωμα σαν "ειδικότητα" επι της τέχνης!"
Μπορείτε να διαφωνείτε όσο θέλετε και με όποιο τρόπο θέλετε, να προσβάλετε όμως και μάλιστα χωρίς να μας γνωρίζετε, δεν έχετε το δικαίωμα.
Μπορείτε να έχετε τη χειρότερη και καλά κάνετε γνώμη για μας,(δικαίωμα σας) και να την εκφράζετε και δημόσια αν θέλετε και απ' όπου θέλετε, αλλά να μας προσβάλετε και ειδικά απ' εδώ δεν έχετε το δικαίωμα!!!
Δυστηχώς το έχετε ξανακάνει σε άλλα 2 ιστολόγια μας στο παρελθόν και σας λέμε με μεγάλη μας λύπη πως το επαναλαμβάνετε και δε μιλάμε για τη μπούρδα του πολιτικού πολιτισμού.
Είναι άλλο πράγμα οι διαφωνίες και άλλο πράγμα οι προσβολές τις οποίες επαναλαμβάνετε κατά κόρον.
Αν θεωρείτε ότι έχετε δίκιο καλά κάνετε και το υπερασπίζετε, σας τιμάει αυτό, όμως να μας αλλάξετε τα μυαλά δε θα τα καταφέρετε και δε μπορούμε να καταλάβουμε γιατί θέλετε να σπαταλάτε τζάμπα χρόνο για να κερδίσετε τις εντυπώσεις; Κρίμα γιατί είστε αρκετά έξυπνος!!!
Σας το λέμε για να το καταλάβετε μια και καλή. Πιο εύκολα θα αλλάξουν οι πόλοι της γης παρά εμείς τα πιστέυω μας. Τι να κάνουμε, είμαστε απόγονοι αυτών που δεν υπόγραψαν δήλωση μετάνοιας και είμαστε περήφανοι γι' αυτό!!!
Απ' αυτήν την άποψη σας ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή σας στο ιστολόγιο, αλλά δεν πρόκειται να απαντήσουμε σε άλλη συμμετοχή σας,μιας και μας προσβάλατε πολλές φορές πατώντας στην ανεκτικότητα μας και είμαστε σίγουροι(μακάρι να κάνουμε λάθος) πως θα το επαναλάβετε.
Μην ξεχνάτε πως εμείς δε μπήκαμε και ούτε θα μπούμε στον κόπο να διαβάσουμε και να γράψουμε οποιοδήποτε σχόλιο σε ιστολόγιο σας και αν το κάναμε θα είχε ιδιέτερη λεπτότητα στο τρόπο που θα χειριζόμασταν τις διαφορές μας (αν ποτέ το κάναμε, που δε θα το κάναμε).
Για όλους τους παραπάνω λόγους θα σας συνιστούσα να μη κουράζετε περισσότερο γιατί χάνετε το χρόνο σας με μας τα "ufo", όπως μας χαρακτηρίζετε εδώ και χρόνια.

the blog powerd by istosch-data &web center