Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

Cosmo...έντεχνο και ξερό ψωμί...

Ειλικρινά δεν έχουμε τίποτα με τον φερέλπη νεαρό τραγουδιστή που μας συντροφεύει τώρα. Να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν είμαστε οπαδοί του, ο οποίος ως παρουσία θα λέγαμε πως μας είναι ιδιαίτερα συμπαθής.
Ο εν λόγω είχε live στην πόλη μας και έτυχε να βρισκόμαστε στο γραφείο για να βγάλουμε τη λεγόμενη "βρώμικη δουλειά", κάτι format σε κάτι pc toy 2004(πολύ βαρετή διαδικασία ειδικά με αυτές τις ζέστες).
Οι μπαλκονόπορτες διάπλατα ανοικτές και μαζί με τον ανεμιστήρα είχαμε την ιδανική ησυχία για δουλειά ώσπου πλησίασε 21:30 και από το εθνικό στάδιο της πόλης που είναι καμιά 300 μέτρα απ' το γραφείο άρχισαν να μεταφέρονται οι μελωδίες τις ομάδας του καλλιτέχνη και οι σκληριές απ' τις χιλιάδες κορασίδες μόλις αυτός φώναξε καλησπέρα Χανιά.
Τώρα που γράφουμε είναι 23.06 και διασκευάζει Τρύπες μαζί με μια πολύ δροσερή φωνή, όσο για τις δικές του συνθέσεις οι περισσότερες μας είναι άγνωστες, αλλά μερικές που τις φέρνει το αεράκι εδώ στο server, μας θυμίζουν διαφημίσεις μεγάλης εταιρίας κινητής τηλεφωνίας .
Δεν είναι πολύ ώρα που έχουμε τελειώσει εξάλλου μετά τη θάλασσα ξεκινήσαμε τις δουλειές που υπολείπονταν και σκεφθήκαμε πως έχουμε και ένα μουσικό ιστολόγιο το οποίο έχουμε να ενημερώσουμε μεγάλο χρονικό διάστημα.
Γενικά πρέπει να πούμε πως "δεν μας χάλασε καθόλου" η μουσική παρότι δεν είναι του γούστου μας, (το οποίο και παράξενο είναι και πολύ διευρυμένο σε σχέση με τα είδη που ακούμε), ωστόσο η συναυλία αυτή αποτελεί μήλον της έριδος για να σχολιάσουμε ορισμένα πράγματα που αφορούν το λεγόμενο "έντεχνο".
Το φωνάζουμε από το ραδιόφωνο, έχουμε γράψει και σε περιοδικά αμέτρητες φορές πως το έντεχνο τραγούδι έχει τελειώσει προ πολλού και έντεχνοι ήταν μόνο οι μεγάλοι συνθέτες, ακόμα και σε αυτά που βγάζουν σήμερα(αν και σπάνιο φαινόμενο).
Επειδή καμιά φορά ότι δηλώσει κανείς είναι και φυσικά δεν σημαίνει ότι είναι κι όλας, καλό θα ήταν να δώσουμε ένα ορισμό στο τι είναι τελικά αυτό το έντεχνο.
"Το έντεχνο τραγούδι εμφανίστηκε στην Ελλάδα προπολεμικά και μεταπολεμικά ως αντιδιαστολή του ρεμπέτικου αν και δεν ονομάστηκε έντεχνο ποτέ, ήταν το λεγόμενο ελαφρό τραγούδι και χορεύονταν στις αίθουσες χορού από τις ευκατάστατες κυρίες της εποχής.
Ο στοίχος στο μεγαλύτερο μέρος του ήταν γλυκανάλατος και επιτηδευμένος κατά κύριο λόγο στην ευγενική πλευρά του ερωτισμού. Το πραγματικό όμως έντεχνο και αυτό ορίζεται ακόμα και σήμερα ως τέτοιο γεννήθηκε με τον μεγαλειώδη δίσκο του μέγιστου Μ. Θεοδωράκη πάνω στην μεγαλειώδη ποίηση του Γ. Ρίτσου "ο Επιτάφιος".
Από τότε έως και σήμερα "έντεχνο και έντεχνο λαϊκό" ,ορίζεται μονάχα ότι συγχωνεύει τους μεγάλους ποιητές και τους μεγάλους μουσικοσυνθέτες που μελοποιούν τους πρώτους και προσπαθούν να προσδώσουν στο λαό ανώτερης μορφής κοινωνική συνείδηση. Οτιδήποτε άλλο αποτελεί μια επανάληψη της εποχής του ελαφριού τραγουδιού με άλλους όρους, άλλες προϋποθέσεις, συνθήκες και άλλες μουσικές πλευρές.
Το νέο - έντεχνο η το έντεχνο ροκ, μπορεί να είναι ως ένα ορισμένο βαθμό η παραμορφωμένη αντανακλαστική συνέχεια(μόνο ως ακούσματος) των μεγάλων συνθετών, αλλά σε άλλη κατεύθυνση και με άλλα χαρακτηριστικά
Το έντεχνο ήταν ένα μείγμα από τεράστιους ποιητικούς στοίχους και τις πιο σπουδαίες μουσικές που γράφτηκαν ποτέ στο Ελληνικό τραγούδι, ωστόσο το ίδιο το τραγούδι ήθελε να τραγουδηθεί απ' τα χείλη του λαού για να ολοκληρώσει τον ιστορικό του ρόλο. Τότε το τραγούδι το γεννούσε ο λαός, ενώ σήμερα οι διαφημιστικές εταιρείες και τα τσαρτς των δισκογραφικών εταιρειών.
Τι διαλέγουμε τώρα εμείς, αν και δεν έχει την παραμικρή σημασία ούτε και ενδιαφέρει κανένα η γνώμη μας, αναφανδόν το πρώτο δηλαδή το Μκή, τους Μάνους, το Χρήστο, το Γιάννη και τους λοιπούς μεγάλους του Ελληνικού τραγουδιού και όχι τα χέρια που ανεβαίνουν ψηλά όταν ανοίγουν το ακουστικό ενός κινητού τηλεφώνου, μιλάμε για τραγούδι και όχι για τηλεπικοινωνίες.

Radio Collectiva

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Να σου δώσω κι εγώ έναν ορισμό για το "έντεχνο"? "Έντεχνο" σήμερα είναι το ελαφρύ ελληνικό ροκ...

radiocollectiva είπε...

Με ελληνικό στοίχο σ/φε Rocean, αλλά το αναφέρει το άρθρο, ως έντεχνο ροκ, που ίσως είναι ο μοναδικός σωστός τίτλος για ένα είδος.

the blog powerd by istosch-data &web center